واژن که منجر به بسیاری از رویدادهای مهم در زندگی یک زن می شود، اندامی لوله ای شکل به طول 8-10 سانتی متر است که در طول زندگی به دلیل رویدادهای هورمونی، محیطی و آسیب زا، تنوع ساختاری و عملکردی را نشان می دهد.
واژن، اندامی که رابطه جنسی را ممکن می سازد. که اولین گام در مسیری می شود که واسطه آمیختگی اسپرم و تخمک است. که امکان تولد نوزاد را فراهم می کند. و اجازه تخلیه خون قاعدگی را می دهد که دلیل باروری زن است، ساختارهای بسیار خاصی دارد که او را قادر می سازد همه این وظایف را انجام دهد.
واژن به لطف چین های مخاطی آکاردئونی مانند به نام "روگا" در داخل و بافت همبند و الیاف الاستیک آن، ظرفیت کشش تا دو برابر طول و عرض خود را دارد. از سوی دیگر، ساختار عضلانی قوی اطراف قسمت بیرونی آن را قادر می سازد در برابر جاذبه مقاومت کند.
واژن به عنوان اندامی با ساختاری پویا می تواند به دلیل اثرات هورمونی و مکانیکی تغییر کند. این تغییرات گاه ساختاری مانند انبساط و انقباض و گاهی عملکردی مانند خشکی یا عدم تمایز رگه ها هستند.
واژن تقریباً تحت تأثیر همه رویدادهای مهم زندگی یک زن (تولد، رابطه جنسی، افزایش سن، یائسگی و غیره) قرار می گیرد. به طور کلی آرام سازی واژن و درمان این عارضه بر روی آن متمرکز شده و به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. خوب آیا واژن گاهی منبسط و گاهی منقبض می شود؟ آیا ممکن است واژن از بدو تولد باریک بوده باشد؟
واژن ممکن است به دلیل شرایط مادرزادی یا اکتسابی باریک باشد.
عدم وجود مادرزادی واژن یا تنگی واژن به دلیل برخی بیماری های ژنتیکی، اختلالات هورمونی و تومورها دیده می شود. در چنین مواردی، بیماران با در نظر گرفتن تمام زندگی خود از دوران کودکی به روشی همه کاره ارزیابی می شوند و اقدامات جراحی اصلاحی (بازسازی) انجام می شود. با جدیدترین تکنیک های جراحی، می توان واژنی ایجاد کرد که در بسیاری از بیماران به طور طبیعی عمل می کند.
شرایطی که پس از زایمان واژینال و ترمیم اپیزیوتومی، واژینوپلاستی، بیماریهای خودایمنی مانند لیکن اسکلروزیس، دوره یائسگی، جراحیهای سرطان لگن و دورههای پس از رادیوتراپی و شیمیدرمانی ایجاد میشوند را میتوان به عنوان نمونههایی از شرایط اکتسابی ذکر کرد.
مشکل در حین رابطه جنسی هنگام وارد کردن جسم خارجی (تامپون، شیاف و انگشت) به واژن اولین یافته در اکثر زنان مبتلا به تنگی واژن است . وضعیتی که در ابتدا به وضوح قابل تحقق نیست، عموماً موقتی تلقی می شود و به زمان واگذار می شود. با این حال، انقباضات واژن همراه با درد و درد ممکن است در دوره های آینده، به ویژه در هنگام آمیزش جنسی، رخ دهد که می تواند شکایات را بیشتر کند (واژینیسموس ثانویه). پس از مدتی، ممکن است وارد کردن چیزی به واژن غیرممکن شود.
ناتوانی در برقراری رابطه جنسی کامل، مقاربت جنسی دردناک، ناتوانی در قرار دادن اسپکولوم یا پروب سونوگرافی در معاینه زنان از علائم کلی تنگی واژن است . برخی از بیماران این را در طول معاینه یاد می گیرند.
بسته به علت زمینه ای که منجر به تنگی واژن می شود ، شکایاتی مانند خشکی واژن، خارش و احساس سوزش نیز ممکن است از علائم اولیه باشند.
تنگی دائمی ممکن است در داخل واژن و در کانال واژن رخ دهد، به ویژه در نتیجه ترمیم نامناسب یا سفت شدن بیش از حد واژن پس از زایمان واژینال با اپیزیوتومی (برش).
مقاربت جنسی دردناک (دیسپارونیا) پس از زایمان، واژینیسموس ثانویه به دیسپارونی (واژینیسموس ثانویه) و کمبود میل جنسی که به عنوان یک پیامد طبیعی همه این مشکلات به وجود می آید، برخی از شایع ترین دلایلی هستند که چرا بیماران ما مبتلا به تنگی واژن به این مشکل مراجعه می کنند. کلینیک ما
تنگی واژن و اسکار اپیزیوتومی را می توان در معاینات بیماران ما که سابقه زایمان طبیعی سخت دارند، تشخیص داد. پس از انجام عملهای شل کردن واژن و پرینئوپلاستی (جراحی اصلاحی پرینه)، بیماران ما دیگر از مشکل تنگی خود رنج نمیبرند. با این حال، به ویژه بیماران مبتلا به واژینیسموس ثانویه ممکن است به طور متوسط پس از 6 هفته پس از عمل، به بازتوانی عضلات کف لگن خود با تکنیک های رفتار درمانی نیاز داشته باشند.
لابیاپلاستی با لیزر که به نام لابیاپلاستی کاهش با لیزر نیز شناخته میشود، نوعی از روشهای کاهش لبهای کوچک است که برای کاهش اندازه لبهای کوچک بزرگ، نامتقارن یا بیش از حد بیرون زده طراحی شده است. جراحی کوچک کردن لابیا در انگلستان یکی از رایج ترین روش هایی است که در مرکز جراحی لندن انجام می شود. در این روش از لیزر دقیق برای برداشتن بافت اضافی لابیا با جراحی یا کاهش اندازه هود کلیتورال استفاده میشود که منجر به بهبود ظاهر زیبایی لابیا و دستگاه تناسلی زنانه میشود.
لابیا کوچک بزرگ یا نامتقارن می تواند باعث ناراحتی ناشی از مالش لباس شود. بسیاری از زنان ممکن است از اندازه یا شکل لابیا ناراحت باشند، که اغلب ممکن است باعث درد قابل توجهی شود زیرا لباس های تنگ لابیا را فشار می دهد. زنان اغلب به دلیل داشتن لابیای بزرگ یا نامتقارن دچار کاهش قابل توجه اعتماد به نفس می شوند. این ممکن است باعث شود که آنها از موقعیتهای اجتماعی خاص، از جمله شنا کردن، که ممکن است باعث بیرون زدگی لابیاها از میان مایو شود، اجتناب کنند. دیگران ممکن است در ایجاد روابط عاشقانه مشکل داشته باشند. بسیاری از زنان مبتلا به هیپرتروفی لابیال ممکن است اضطراب و افسردگی را تجربه کنند.
لابیاپلاستی با لیزر در لندن شامل استفاده از لیزر تخصصی برای ایجاد برشهای ریز در لابیا برای برداشتن دقیق و دقیق بافتهای اضافی است. این به کاهش عملکرد یا اختلالی که بر اندام تناسلی خارجی تأثیر می گذارد کمک می کند. در حین عمل خونریزی کمتری وجود دارد که به معنی کبودی و تورم کمتر پس از عمل است. لابیاپلاستی با لیزر در مقایسه با روش سنتی اسکالپل لابیاپلاستی، بهبودی بسیار سریعتر و روانتری دارد.
بسیاری از زنان برای کاهش سایز لب های داخلی لب (لابیا مینور) لیزر لابیاپلاستی را در لندن انتخاب می کنند. لابیای داخلی ممکن است بیش از آنچه بیشتر خانم ها دوست دارند به سمت بیرون بیرون بزند و این می تواند باعث تحریک موضعی پوست و بثورات پوستی در اطراف لابیا شود، زیرا آنها به لباس های تنگ ساییده می شوند. این می تواند منبع ناراحتی قابل توجهی باشد و ممکن است بر لذت بردن از رابطه جنسی تأثیر بگذارد. اینجاست که کاهش لیزر لابیا در لندن به نفع زنان مبتلا به لابیای بزرگ است.
هر نوع عمل لابیاپلاستی شامل برداشتن بافت اضافی لب با جراحی است. روش سنتی شامل استفاده از چاقوی جراحی است. در حالی که این یک روش کاملا قابل قبول برای کاهش اندازه لابیا است، لابیاپلاستی سنتی ممکن است خطر خونریزی را کمی افزایش دهد.
استفاده از لیزر برای برداشتن بافت اضافی لبی با خطر کمتر خونریزی در حین و بعد از عمل مرتبط است زیرا پرتو لیزر به طور همزمان بافت لابیا را بریده و رگ های خونی کوچک را به طور همزمان منعقد می کند. نه تنها لابیاپلاستی با لیزر باعث بهبود سریعتر زخم می شود، بلکه کیفیت اسکارهای لابیاپلاستی نیز اغلب بهتر از روش لابیاپلاستی سنتی اسکالپل است. مرکز جراحی محل استقرار متخصصان لابیاپلاستی با لیزر در لندن است و آنها سالها تجربه در انجام این نوع عمل دارند. استفاده از لیزر برای برداشتن بافت ممکن است به حفظ عملکرد دستگاه تناسلی خارجی کمک کند، بنابراین به کاهش خطر کلی این عمل کمک می کند.
هنگامی که شما برای لابیاپلاستی لیزری مشاوره می کنید، جراح شما یک تاریخچه پزشکی از جمله داروهایی که ممکن است مصرف کنید، از جمله مکمل های گیاهی را می گیرد. برخی داروها، از جمله آسپرین و داروهای حاوی آسپرین، با افزایش خطر خونریزی مرتبط هستند. اجتناب از این داروها به اطمینان از یک روش صاف با کاهش خطر عوارض و دوره بهبودی بسیار کوتاهتر کمک میکند.
سیگار کشیدن باید حداقل چهار هفته قبل از عمل قطع شود و حداقل تا دو هفته بعد از عمل از مصرف سیگار خودداری شود. نیکوتین می تواند باعث اختلال در گردش خون در بافت های در حال بهبودی شود و در نتیجه بهبودی به تاخیر بیفتد. مصرف الکل نیز باید حداقل دو هفته قبل از عمل کاهش یابد. برای بهبودی سریع، هیدراته نگه داشتن بدن قبل و بعد از عمل ضروری است. هنگامی که به روز عمل خود رسیدید، مطمئن شوید که با یکی از دوستان یا اعضای خانواده خود هماهنگ کرده اید که شما را جمع آوری کرده و پس از بهبودی از اثرات داروی بیهوشی، شما را به خانه ببرد. در حالت ایدهآل، شما باید کسی را داشته باشید که حداقل 24 ساعت بعد از عمل شما مراقب شما باشد. همچنین باید مطمئن شوید که داروهای تجویزی مورد نیاز را قبل از عمل جمع آوری کرده اید تا در دوره بهبودی اولیه به شما کمک کند.
لابیاپلاستی با لیزر معمولاً تحت بی حسی موضعی با یا بدون بلوک عصب پودندال انجام می شود تا از بیهوشی کامل لابیا اطمینان حاصل شود. این روش به صورت سرپایی انجام می شود، به این معنی که می توانید بعداً در همان روز به خانه بروید. این روش بسته به میزان اصلاح جراحی مورد نیاز و اگر این روش با جراحی سفت کردن واژن در همان عمل ترکیب شود، از یک تا سه ساعت طول می کشد. لابیاپلاستی لیزری در لندن معمولاً از لیزر اربیوم YAG یا معمولاً از لیزر CO2 استفاده می کند.
هنگامی که به راحتی روی میز عمل دراز کشیده اید، جراح ناحیه لب مینور را با دقت مشخص می کند که باید برداشته شود. سپس ناحیه مشخص شده دقیقاً با بی حس کننده موضعی حاوی آدرنالین تزریق می شود تا خونریزی در حین یا بعد از عمل به حداقل برسد. سپس از یک لیزر دقیق و ظریف برای برش و تشریح بافت اضافی لبی استفاده می شود. مزیت بزرگ استفاده از لیزر برای کاهش لابیا کاهش قابل توجه خونریزی است که در طول عمل با آن مواجه می شود. هنگامی که مقدار مورد نظر بافت برداشته شد، جراح بخیه های قابل حل را برای بستن خطوط برش وارد می کند.
ترمیم بکارت یا هایمِنورافی (هایمنوپلاستی)، نوعی جراحی ساده و سرپایی است که تحت بیحسی موضعی و در مواردی همراه با تزریق آرامبخشی خفیف انجام میشود. هایمن یا پرده بکارت، غشاء پوشاننده ورودی دهانه واژن است که در صورت برقراری رابطه جنسی و عوامل دیگری دچار پارگی شده و این جراحی برای ترمیم آن انجام میگیرد. بسته به وجود یا عدم وجود بقایای پرده بکارت، روشهای مختلفی برای این جراحی وجود دارد. بنابراین، امکان تشخیص و انتخاب نوع جراحی توسط خود فرد ممکن نیست و باید با مشورت پزشک انجام شود. همچنین امکان تشخیص ترمیم بکارت نیز توسط فرد متخصص وجود دارد، بهخصوص زمانی که فرد مدت کوتاهی پس از جراحی معاینه شود، ردی از بخیههایی که هنوز جذب نشدهاند قابلمشاهده خواهد بود. مدت زمان این جراحی نیز حداکثر 60 دقیقه است و دوره نقاهت کوتاهی دارد.
پرده بکارت، غشای نازکی است که دهانه واژن را میپوشاند و معمولاً هنگام اولین رابطه جنسیِ همراه با ورود آلت تناسلی یا با ورود هر نوع جسم خارجی دیگری دچار پارگی و خونریزی میشود. البته پرده بکارت برخی از افراد خاصیت ارتجاعی بیشتری دارد که حتی نفوذ به آن به خودی خود باعث ایجاد پارگی در آن نمیشود. بنابراین، عدمخونریزی در حین رابطه جنسی، لزوماً به این معنا نیست که فرد پیش از این رابطه جنسی داشته است. به طور کلی، عوامل دیگری که باعث ایجاد پارگی در پرده بکارت میشوند شامل موارد زیر است:
جراحی ترمیم بکارت برای ترمیم و بازسازی پرده بکارت انجام میشود. در زیر به شایعترین دلایلی که افراد تحت این جراحی قرار میگیرند، اشاره شده است:
دو مورد آخر شامل دریافت مجوز ترمیم بکارت به صورت قانونی میشوند.
از طریق جراحی میتوان پرده بکارت را بلافاصله پس از پارگی با بخیه زدن ترمیم کرد و همچنین امکان بازسازی یک پرده بکارت جدید با بقایای پرده بکارت پارهشده وجود دارد. اما، اگر پرده بکارت اخیراً پاره نشده باشد یافتن بقایای آن دشوار است. بنابراین، در صورتی که مدتی از پارگی پرده بکارت گذشته باشد، میتوان با استفاده از روشهای دیگری این عمل را انجام داد اما مدت زمان و نوع جراحی ممکن است طولانیتر و کمی پیچیدهتر شود.
ترمیم بکارت به صورت کامل با جراحی امکان پذیر است اما برخی از روشهای غیرجراحی مانند استفاده از کپسول برای تقلید از پارگی بکارت در زمان رابطه نیز وجود دارد. چند روش جراحی برای ترمیم بکارت استفاده میشود و انتخاب روش جراحی توسط پزشک و بر اساس نتیجه مورد نظر و شرایط بیمار صورت میگیرد. در ادامه انواع روشهای ترمیم بکارت را به تفصیل بررسی خواهیم کرد:
این تکنیک نسبتاً ساده که آن را به عنوان هایمنورافی پایه هم میشناسند، به افرادی پیشنهاد میشود که پرده بکارت آنها دچار پارگی جزئی شده است یا بقایایی از پرده بکارت برای اتصال یا دوخت مجدد آن وجود دارد. دوره بهبودی این روش نسبتاً کوتاه است و بیماران معمولاً میتوانند در عرض چند روز فعالیتهای عادی خود را از سر بگیرند.
در این روش، تمام اقدامات به صورت سرپایی و حدود 30 تا 40 دقیقه طول میکشد و پس از جراحی، بیماران با ترکیبی از آنتیبیوتیکها، مترونیدازول و داروهای ضد التهابی تحت درمان قرار میگیرند.
پس از جراحی به بیماران توصیه میشود که از موارد زیر اجتناب کنند:
روش فلپ (Flap) یا استفاده از بافت واژن، پیچیدهتر است و شامل استفاده از بافت مجاور واژن برای ایجاد یک ساختار جدید شبیه پرده بکارت است. این روش معمولاً زمانی ترجیح داده میشود که بقایای پرده بکارت اصلی برای ترمیمِ موفقیتآمیز، کافی نباشد. این روش با بیحسی موضعی انجام میشود و حداکثر 60 دقیقه طول میکشد. بعد از عمل نیازی به پانسمان نیست و بیمار دردی نخواهد داشت و فقط احساس ناراحتی در ناحیه جراحیشده حس خواهد کرد که طبیعی است و جای نگرانی وجود ندارد.
در این روش، یک برش عمودی از دیواره خلفی واژن تا پرده بکارت تا عمق تقریباً 2 تا 3 سانتیمتر ایجاد و قطعهای از بافت دیواره واژن گرفته میشود تا پرده بکارت با عمل جراحی بازسازی شود. این روش شامل دو تکنیک متفاوت است:
تکنیکهای مبتنی بر فلپ برای افرادی که پرده بکارت آنها آسیب گستردهتری دارند یا کسانی که میخواهند نتیجه ماندگارتری داشته باشند، مناسب است. همچنین، این روش به کسانی که قصد ندارند بلافاصله پس از جراحی، در مدت زمان کوتاهی رابطه جنسی داشته باشند پیشنهاد میشود. با این حال، این افراد معمولاً به دوره نقاهت طولانیتری نیاز دارند و ممکن است مراقبتهای بعد از عمل بیشتری را شامل شوند.
بیمارانی که تحت این روش پرده بکارتشان ترمیم میشود، لازم است تا سه ماه قبل از انجام عمل، از رابطه جنسی همراه با ورود جسم به واژن خودداری کنند. در هایمنورافی، جراحان معمولاً از بخیههای جذبی استفاده میکنند تا نیازی به مراجعه مجدد بیمار به پزشک برای کشیدن بخیهها نباشد.
در این روش به جای بخیه یا استفاده از بافت دیواره واژن و روش فلپ، برای ترمیم از مواد قابلجذب زیستی (biomaterial) که به صورت خاص طراحی شدهاند، استفاده میشود. در این فرآیند، یک کپسول ژلاتینی حاوی یک ماده مشابه خون مصنوعی در کانال واژن قرار داده میشود. در حین رابطه جنسی، ترشح این مایع قرمز رنگ، پارگی پرده بکارت را القا میکند.
این ایمپلنت از مواد زیست سازگار ساخته شده است که به مرور زمان توسط بدن جذب میشود و هیچ اثری از خود باقی نمیگذارد. علاوه بر این، استفاده از مواد قابلجذب زیستی میتواند باعث بهبودی بهتر و کاهش خطر عوارض شود.
روش آلوپلنت، برای افراد با حداقل بقایای پرده بکارت یا کسانی که بافت مناسب برای استفاده در تکنیک فلپ ندارند توصیه میشود. این روش حدود 30 تا 40 دقیقه طول میکشد و بیمار تحت بیحسی موضعی قرار میگیرد. معمولاً پس از جراحی ترمیم بکارت با روش آلوپلانت، فرد باید در مدت حدود ۲ تا ۴ هفته استراحت کند. همچنین ممکن است پزشک داروهای ضد التهاب و ضد درد تجویز کند.
این روش با معاینه سونوگرافی داپلر برای شناسایی دقیق بقایای پرده بکارت و رگهای خونی اطراف آن شروع میشود. پزشک از لیزر CO2 تخصصی برای ایجاد برشهای دقیق در مخاط واژن، کاهش آسیب بافتی و خونریزی استفاده میکند. سپس، با دقت لبههای پارهشده پرده بکارت را بخیه میزند و پرده بکارت را با دقت ترمیم میکند. در حالی که مزایای این روش ممکن است بسته به فرد متفاوت باشد، چندین مزیت بالقوه برای انتخاب ترمیم با لیزر نسبت به روشهای جراحی سنتی وجود دارد:
در جدول زیر، به طور خلاصه روشهای مختلف هایمنورافی با یکدیگر مقایسه شدهاند.
| نوع جراحی | توضیح جراحی | مدت زمان | نوع بیهوشی | دوره نقاهت |
|---|---|---|---|---|
| استفاده از بقایای پرده بکارت | دوخت قسمتهای پارهشده پرده بکارت در صورت وجود بقایای آن | حدود 30 تا 45 دقیقه | بیحسی موضعی | 1 تا 2 هفته |
| استفاده از بافت واژن | ایجاد پرده بکارت جدید با استفاده از بافتهای واژن | حداکثر 60 دقیقه | بیحسی موضعی | 2 تا 4 هفته |
| آلوپلنت (alloplant) | جاگذاری یک ماده زیستی (biomaterial) در واژن | حداکثر 60 دقیقه | بیحسی موضعی |
1 تا 2 هفته |
| ترمیم با لیزر | استفاده از لیزر برای ایجاد برشهای دقیق در بافت واژن برای ایجاد پرده بکارت جدید یا ترمیم پرده بکارت موجود | 30 تا 60 دقیقه | بیحسی موضعی | 1 تا 2 هفته |
قبل از انجام هر نوع هایمنوپلاستی، اقدامات زیر معمولاً لازم است:
ترمیم بکارت ممکن است نیازمند اقدامات خاص دیگری نیز باشد که پزشک به شما توضیح خواهد داد.
بهطور کلی، مراقبتهای پس از عمل برای این روشها شامل موارد زیر است:
باید در نظر داشت که بررسی قطعی اینکه آیا پرده بکارت جراحی شده یا با جراحی ترمیم شده است میتواند دشوار باشد. نتایج ترمیم پرده بکارت بسته به آناتومی فرد، تکنیک جراح و سایر عوامل میتواند بسیار متفاوت باشد. در برخی موارد، پرده بکارت بازسازیشده ممکن است شبیه به پرده بکارت طبیعی به نظر برسد، در حالی که در موارد دیگر ممکن است نازکتر و ظریفتر باشد یا شکل نامنظمی داشته باشد. به طور کلی، زمانی که فرد تحت معاینه قرار میگیرد، امکان تشخیص ترمیم بکارت توسط فرد متخصص وجود دارد.
به طور کلی، ترمیم بکارت جزو عملهایی محسوب میشود که از نظر پزشکی ضروری نیست؛ در نتیجه، معمولاً تحت پوشش بیمه پزشکی قرار نمیگیرد. هزینه این جراحی بسته به شرایط بیمار، نوع جراحی و دستمزد پزشک میتواند متغیر باشد.
در حقوق جزای ایران نسبت به عمل ترمیم بکارت جرمانگاری صورت نگرفته است، اما اگر به عنوان فریب در ازدواج صورت گیرد مسئولیت کیفری به همراه خواهد داشت. با این حال در مواردی که فرد، خشونت و تجاوز جنسی تجربه کرده باشد یا در صورت بروز حادثه و انجام ورزش پرده بکارت او دچار پارگی شده باشد، میتواند به صورت قانونی تحت این جراحی قرار بگیرد.
خیر. این جراحی معمولاً با مجوز قانونی ترمیم بکارت انجام میشود و نیازی به اذن پدر ندارد.
این جراحی با بیحسی موضعی قابل انجام است اما بسته به شرایط بیمار و در مواردی برای کاهش اضطراب میتواند تحت بیهوشی عمومی انجام شود.
بعد از پارگی پرده بکارت امکان بازگشت به حالت اول بدون انجام جراحی وجود ندارد.
کپسولی حاوی مایعی قرمز رنگ و به رنگ خون است که پیش از برقراری رابطه جنسی وارد واژن میشود و بر اثر حرارت و رطوبت بدن پس از مدتی حل شده و حین رابطه جنسی، مایعی مانند خون از واژن خارج میشود.
خیر، ترمیم بکارت امن و بیدرد است. با این حال پس از جراحی برای مدتی احساس ناراحتی در این ناحیه خواهید داشت.
ممکن است پس از جراحی لکهبینی یا خونریزی خفیفی همراه با ترشحات مشاهده کنید. با این حال میزان خونریزی کم است و در صورت مشاهده خونریزی زیاد و درد باید به پزشک مراجعه کنید.
اگر این جراحی توسط پزشک متخصص انجام شود و نوع جراحی انتخابی مناسب باشد، بله حتماً خونریزی خواهید داشت.
بله. رد بخیه که هنوز جذب نشده باشد توسط شخصی که به صورت حرفهای معاینه میکند قابلمشاهده است. بنابراین، در صورت لزوم به زمان انجام این جراحی توجه داشته باشید.
زمانی که بیماری و عفونت در واژن دیده شود، انجام جراحی به پس از دوره درمان موکول میشود. در مواردی که بیمار به سن قانونی نرسیده باشد، احتمال بروز پیچیدگیهای قانونی وجود دارد.
انواع مختلف این جراحی معمولاً حداکثر 60 دقیقه زمان میبرد. برخی از روشها حدود 15 تا 30 دقیقه زمان میبرد.
این جراحی ماهها و حتی سالها پس از پارگی پرده بکارت قابلانجام است و محدودیتی ندارد. با اینحال در مواردی که بیمار روش «دوخت پرده بکارت» را در نظر دارد، این جراحی باید در محدوده زمانی که بقایای پرده بکارت وجود دارد انجام گیرد.
مانند هر جراحی دیگری، خطر عفونت وجود دارد که با مصرف دارو و مراقبت قابلکنترل است. در مواردی که پرده بکارت بیش از اندازه ترمیم و اصلاح میشود، امکان به وجود آمدن مشکل تنگشدن بیش از حد و در نتیجه رابطه جنسی دردناک هست.
برخی پزشکان معتقدند که بهتر است 1 تا 2 روز از حمام کردن اجتناب کنید. بهتر است برای اطمینان بیشتر با پزشک خود در این مورد مشورت کنید.
لابیاپلاستی و واژینوپلاستی از جمله جراحیهایی هستند که میتوانند همزمان با ترمیم بکارت انجام گیرند.
در طول زندگی ما، بدن ما تغییر می کند - این فقط بخشی از روند طبیعی پیری است. با این حال، تغییراتی وجود دارد که ما کاملاً برای آنها آماده نیستیم و نمی توانیم آنها را پنهان کنیم. اینها می توانند به طور جدی بر سطح اعتماد به نفس و رفاه عاطفی ما تأثیر بگذارند و حتی به زندگی عشقی و سایر روابط ما نفوذ کنند.
خوشبختانه، اگر متوجه شده اید که کمی شلتر از حد معمول احساس می کنید، ورزش های ساده می توانند این احساسات را کاهش دهند و به سفت شدن واژن در خانه کمک کنند.
چگونه جنسیت با افزایش سن تغییر می کند
چیزی که ممکن است با بالا رفتن سن برایش چانه زنی نکرده باشید، بخش پایینی تا حدودی شلتر است. این شلی و عدم قدرت عضلانی می تواند منجر به کاهش احساسات زن و شریک زندگی او در صمیمی ترین لحظات شود. بدون این قدرت و "توانایی فشردن"، دستیابی به ارگاسم ممکن است اصلا غیرممکن باشد.
هرگز نباید اهمیت رابطه جنسی در یک رابطه را دست کم گرفت. این به یک زوج اجازه می دهد تا در سطح عمیق تر و صمیمی تر با هم ارتباط برقرار کنند. هم از نظر جسمی و هم از نظر عاطفی. حذف این از معادله بدون شک فشار و فشار زیادی را بر هر زوجی وارد می کند. شلی واژن هرگز نباید صرفاً به عنوان یکی دیگر از محصولات جانبی افزایش سن در نظر گرفته شود. هیچ راهی برای پنهان کردن آن وجود ندارد، اما مطمئنا راه هایی برای درمان آن وجود دارد.
چه چیزی باعث شلی واژن می شود؟
شلی واژن زمانی اتفاق میافتد که فشار زیادی بر دیوارههای واژن وارد میشود که باعث میشود کانال واژن مقداری از خاصیت ارتجاعی طبیعی خود را از دست بدهد. علل اصلی شلی واژن عبارتند از:
تنگ کردن واژن برای چیست؟
درک نحوه سفت کردن دیواره های واژن به دلیل طیف وسیعی از مزایای سلامتی که به همراه دارد بسیار مهم است. سفت کردن واژن می تواند به جلوگیری از بی اختیاری استرسی کمک کند و حتی به کاهش تعداد عفونت های ناشی از مواردی مانند واژینوز باکتریایی کمک کند. درمان سفت کردن واژن نیز ممکن است به تجدید زندگی جنسی شما کمک کند. کار بر روی کف لگن و ترکیب درمانهای اضافی در رژیم شما میتواند به محدود کردن آتروفی واژن کمک کند - جایی که دیوارههای واژن خشک و تحریک میشوند - روانکاری را بهبود میبخشد و لذت جنسی را افزایش میدهد.
نحوه سفت کردن دیواره واژن
احساس شل بودن واژن باعث مشکلات جسمی و روانی بسیاری می شود. کاهش اعتماد به نفس و لذت جنسی و کاهش کنترل مثانه و روده می تواند ناشی از ضعف واژن باشد. خوشبختانه، تمرینها و برنامههایی وجود دارد که میتوانید برای کاهش بسیاری از این علائم و تمرین سفت کردن واژن در راحتی خانهتان دنبال کنید. موثرترین تمرینات برای مقابله با ضعف واژن و سفت کردن واژن آنهایی هستند که بر روی کف لگن تمرکز دارند. برای نتایج قابل توجه، این مراحل ساده را دنبال کنید:
جراحی زیبایی
برای زنان به طور فزاینده ای رایج شده است که برای بازیابی سفتی واژن قبل از زایمان خود، راه حل سریع را انتخاب می کنند و زیر چاقو می روند. با این حال، دانشمندان و پزشکان هنوز در مورد اثربخشی درمان های جراحی به دلیل خطرات احتمالی بحث می کنند. اینترنت همچنین مملو از روشهای «جوانسازی واژن» است – مانند استفاده از سرکه و خمیر دندان برای سفت کردن واژن. اگر در مورد درمانهای خانگی یا توصیههای اینترنتی مطمئن نیستید، با پزشک و پزشک خود صحبت کنید، که بهترین گزینه برای مشاوره در مورد مؤثرترین درمان برای شما هستند.
سفت کردن واژن غیر جراحیتونر الکترونیکی لگن Kegel8 Ultra 20کف لگن شما را تنها در 12 هفته تقویت می کند. مجموعه ای از 20 برنامه بالینی اثبات شده در کنار فیزیوتراپیست ها برای سفت کردن و تقویت تمام آن عضلات - از جمله فیبرهای عضلانی سریع و کند انقباض - طراحی شده است. اگرچه تمرینات کف لگن بدون تجهیزات را می توان برای کمک به دستیابی به نتایج مطلوب انجام داد، گزارش شده است که بیش از 50 درصد از زنان نمی دانند که چگونه یک انقباض موثر عضلات کف لگن را انجام دهند. با تونر الکترونیکی لگنی Kegel8 Ultra 20، می توانید حدس و گمان را از تمرین خود حذف کنید، با دستورات داخلی که به شما کمک می کند ماهیچه های خود را در حال انقباض و آرامش تجسم کنید و شما را در یک تمرین موثر راهنمایی می کند.
پس چرا ترجیح می دهید از یک وسیله الکترونیکی به جای انجام تمرینات خود استفاده کنید؟
خوب، تصور می شود که بسیاری از زنان در طول تمرینات مستقل کف لگن به سمت پایین فشار می آورند، که به جای تقویت عضلات، می تواند منجر به آسیب بیشتر شود. بهعلاوه، یافتن و هدفگیری عضلات صحیح میتواند دشوار باشد، و باعث میشود که ورزش مؤثر نباشد. تونر الکترونیکی کف لگن Kegel8 Ultra 20 V2 می تواند هم برای تمرین عضلات کف لگن (برای کمک به رشد ضخیم تر و قوی تر آنها) و هم برای بهبود حساسیت عصبی و آگاهی عمومی، جریان خون بیشتری را به این ناحیه وارد کند. با حذف حدس و گمان و عمل به عنوان Sat-Nav برای عضلات کف لگن، به درستی آنها را هدف قرار داده و تحریک می کند. این باعث ایجاد قدرت و لحن در عرض چند هفته می شود! Ultra 20 با 20 برنامه تمرینی ثابت شده بالینی که در فرکانس، شدت و مدت زمان متفاوت است، ثابت شده است که انواع مختلفی از شرایط مختلف از جمله شلی واژن و عدم احساس صمیمیت را درمان می کند. و علاوه بر برنامههای مناسب، برنامههای ورزشی 12 هفتهای که توسط آماندا ساویج ایجاد شده است، دقیقاً به نحوه استفاده از دستگاه بسته به نگرانی/شرایط خاص شما توصیه میکند.