زنان زایمان جراحی زیبایی زنان

بارداری و زایمان-جراحی های زیبایی زنان-لابیاپلاستی-تنگ کردن واژن-ترمیم واژن

زنان زایمان جراحی زیبایی زنان

بارداری و زایمان-جراحی های زیبایی زنان-لابیاپلاستی-تنگ کردن واژن-ترمیم واژن

دستورالعمل‌های بعد از عمل لابیاپلاستی برای بیمار


لابیاپلاستی نوعی عمل جراحی پلاستیک است که بافت اضافی را برمی‌دارد، پوست اطراف واژن و همچنین لابیا مینور را تغییر شکل می‌دهد و می‌تواند راحتی و اعتماد به نفس بسیاری از زنان را افزایش دهد. برای اطمینان از بهترین نتایج، مهم است که بیماران از روند بهبودی به خوبی آگاه باشند. پس از جراحی، داشتن مشاوره دقیق و قابل اعتماد، کلید یک دوره بهبودی روان و موفق است.

بهبودی سریع پس از لابیاپلاستی

  1. بهبودی پس از لابیاپلاستی معمولاً شامل چند هفته استراحت و محدودیت در فعالیت‌های بدنی مانند ورزش شدید و رابطه جنسی است.
  2. تورم و ناراحتی بعد از لابیاپلاستی معمولاً ظرف یک هفته کاهش می‌یابد، اما بهبودی کامل حدود شش هفته طول می‌کشد.
  3. رعایت دستورالعمل‌های بعد از عمل، مانند پوشیدن لباس‌های گشاد و اجتناب از تامپون، به تسهیل بهبودی پس از لابیاپلاستی کمک می‌کند.
  4. به بیماران توصیه می‌شود برای مدیریت درد و تورم پس از لابیاپلاستی، از کمپرس سرد استفاده کرده و داروهای تجویز شده را مصرف کنند.
  5. مراجعه منظم به جراح برای پیگیری روند بهبودی و رفع هرگونه عوارض احتمالی در طول دوره نقاهت لابیاپلاستی بسیار مهم است.

آمادگی قبل از عمل و انتظارات

یک هفته قبل از جراحی

یک هفته قبل از عمل کوچک کردن لابیا، بدن خود را برای اطمینان از موفقیت آمیز بودن عمل آماده کنید. به عنوان کاندیدای لابیاپلاستی، این دستورالعمل ها را رعایت کنید:

  • تاریخ، زمان و هرگونه دستورالعمل ویژه برای قرار ملاقات مشاوره خود را تأیید کنید.
  • رژیم غذایی و داروها را طبق پیشنهادات دریافت شده در مشاوره اولیه خود تنظیم کنید.
  • خانه خود را برای بازگشت آماده کنید و مطمئن شوید که فضای راحت و وسایل ضروری در دسترس شما هستند.

روز قبل از عمل

برای داشتن یک جدول زمانی بهبودی ساده پس از لابیاپلاستی، به موارد زیر توجه کنید:

  • بعد از نیمه شب یا طبق دستور جراح، از خوردن و آشامیدن خودداری کنید.
  • لباس‌های گشاد را کنار بگذارید و ترتیبی دهید که از مرکز به خانه برگردید.
  • هرگونه نسخه مورد نیاز پس از جراحی زیبایی خود را تهیه کنید.

زنان معمولاً سوالات متداولی در مورد مراحل نهایی قبل از عمل جراحی دارند. برای پاسخ‌های کامل و اطلاعات گسترده، به صفحه اطلاعات مفید ما در مورد عمل لابیاپلاستی مراجعه کنید. روز قبل را در آرامش بگذرانید و مطمئن باشید که برای تغییرات پیش رو آماده هستید.




جدول زمانی بهبودی جراحی لابیاپلاستی

مراقبت‌های بعد از عمل بلافاصله پس از جراحی

پس از جراحی لابیاپلاستی، مرحله اولیه بهبودی برای یک روند بهبودی روان بسیار مهم است. برخی از علائم رایج پس از عمل شامل ناراحتی و خونریزی است. جراح دستورالعمل‌های مراقبت‌های پس از عمل را به شما ارائه می‌دهد که برای کاهش درد و کمک به بهبودی بسیار مهم هستند. در طول ۲۴ ساعت اولیه:

  • حرکت مهم است : حتماً بلافاصله پس از عمل جراحی از رختخواب خارج شوید و بلند شوید و راه بروید. هنگام دراز کشیدن در رختخواب یا روی مبل، حتماً پاها و مچ پاهای خود را حرکت دهید. مرتباً نفس عمیق بکشید تا ریه‌هایتان تمیز بماند.
  • خواب : خوابیدن به پشت در طول دوره نقاهت راحت‌ترین حالت خواهد بود. اگر این کار باعث راحتی بیشتر می‌شود، می‌توانید یک بالش بین پاهای خود قرار دهید.
  • کمپرس یخ/سرد : برای چند روز تا یک هفته اول، به مدت ۲۰ دقیقه روی محل مورد نظر یخ بگذارید و ۲۰ دقیقه بردارید. این کار به کاهش تورم و ناراحتی کمک می‌کند.

در طول چند روز اول، مراقب تغییرات باشید و با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود در ارتباط باشید.

در روزهای بعد از عمل، به بدن خود در حین بهبودی توجه کنید. برای تسریع بهبودی پس از لابیاپلاستی، نکات زیر را در نظر بگیرید:

  • طبق دستورالعمل جراح واجد شرایط خود، ناحیه مورد نظر را تمیز نگه دارید تا از عفونت باکتریایی در دوران نقاهت جلوگیری شود.
  • به هرگونه تفاوت غیرمعمول در خونریزی یا ناراحتی توجه کنید.
  • برای جلوگیری از تحریک اطراف محل بهبودی، لباس‌های گشاد بپوشید.

بهبودی پس از لابیاپلاستی می‌تواند در هر فرد متفاوت باشد، بنابراین پیروی از توصیه‌های خاص جراح واجد شرایط و آگاه ماندن از روند آن ضروری است. درک روند بهبودی لابیاپلاستی و انجام اقدامات دقیق می‌تواند منجر به یک دوره بهبودی اولیه موفقیت‌آمیز شود.

هفته اول بعد از عمل

در طول هفته اول پس از لابیاپلاستی، انتظار کمی تورم و ناراحتی را داشته باشید که واکنشی طبیعی به جراحی است. از آنجایی که این یک عمل جراحی زیبایی سرپایی است، استراحت را در اولویت قرار دهید. درد را با داروهای تجویز شده توسط جراح خود کنترل کنید. خونریزی جزئی طبیعی است. با این حال، اگر افزایش یافت، به پزشک خود اطلاع دهید. فعالیت‌های بدنی را محدود کنید و دستورالعمل‌های پس از عمل را برای مراقبت از برش‌های در حال بهبودی رعایت کنید.

هفته دوم بعد از عمل

بهبودی تا هفته دوم پیشرفت قابل توجهی را نشان می‌دهد. تورم باید شروع به کاهش کند و محل جراحی همچنان در حال بهبود است، اما هنوز نیاز به توجه دقیق دارد. نکات مهم برای این هفته:

  • مراقب علائم عفونت در محل برش باشید.
  • جراح خود را در جریان هرگونه درد و خونریزی قرار دهید.
  • سطح فعالیت خود را به آرامی افزایش دهید و از فعالیت‌های شدید که می‌توانند بر ناحیه بهبودی تأثیر بگذارند، خودداری کنید.

گذر از دوران نقاهت لابیاپلاستی شامل درک این نکته است که هر هفته بهبودی، گامی به سوی هدف نهایی است: یک نتیجه موفقیت‌آمیز. دوره بهبودی لابیاپلاستی برای هر فرد منحصر به فرد است. صبر نقش اساسی در مرحله بهبودی، به ویژه در طول دوره بهبودی ناخوشایند، ایفا می‌کند. برای بهترین نتایج، دستورالعمل‌های بهبودی هفته به هفته را دنبال کنید. به خاطر داشته باشید که علائمی مانند تورم یا درد مداوم، نیاز به مشاوره با پزشک شما دارد. این فرآیند گام به گام منجر به بهبودی پس از جراحی زیبایی شما می‌شود.

ویزیت‌های بعدی و مراقبت‌های مداوم

در طول ۲ تا ۴ هفته اول پس از جراحی، بیماران اغلب پیشرفت قابل توجهی در جدول زمانی بهبودی لابیاپلاستی خود مشاهده می‌کنند. بهبود بافت اسکار در این مرحله معمول است و معمولاً افزایش تدریجی سطح فعالیت امکان‌پذیر است. جراح موارد زیر را ارزیابی خواهد کرد:

  • پیشرفت بهبودی: برای اطمینان از اینکه بهبودی با انتظارات بهبودی هفته به هفته مطابقت دارد.
  • محل جراحی: بررسی روند بهبودی مناسب و عدم وجود عوارض.

با نزدیک شدن به زمان بهبودی لابیاپلاستی که به ۶ تا ۸ هفته نزدیک می‌شود، بیماران وارد مراحل نهایی بهبودی می‌شوند. در این پیگیری حیاتی، جراح موارد زیر را ارزیابی خواهد کرد:

  • جای زخم‌های جراحی: برای تأیید بهبودی مناسب و ارائه توصیه‌های مراقبتی در صورت لزوم.
  • سطح فعالیت: برای بحث در مورد از سرگیری فعالیت‌های عادی.

ویزیت‌های بعدی نقش مهمی در پیگیری روند بهبودی بیمار در طول هفته‌های پس از جراحی و برنامه‌ریزی مراحل بعدی دارند. این ویزیت‌ها کلید دستیابی به نتایج مطلوب از این عمل ساده هستند. یک جراح باتجربه با تمرکز بر این نکات، به تضمین روند بهبودی روان کمک می‌کند.

دستورالعمل‌های بعد از عمل لابیاپلاستی (برنامه بهبودی)

داروهای بعد از لابیاپلاستی

  • درد : برای کنترل درد بعد از عمل، داروی مسکن برای شما تجویز خواهد شد. اگر ناراحتی شما بعد از عمل زیاد نیست، می‌توانید به جای داروی تجویز شده، تایلنول مصرف کنید. تایلنول را همراه با داروی مسکن مصرف نکنید، اغلب دارویی که برای شما تجویز می‌شود حاوی تایلنول است. در هر دوره ۲۴ ساعته بیش از ۴۰۰۰ میلی‌گرم تایلنول مصرف نکنید. برای به حداقل رساندن خطر تهوع، دارو را همراه با غذا مصرف کنید.
  • حالت تهوع : یک عارضه جانبی رایج پس از بیهوشی عمومی و داروهای قوی است. اگر حالت تهوع دارید، توصیه می‌کنیم داروی ضد تهوع خود را مصرف کنید.
  • یبوست : در صورت مصرف مسکن‌های مخدر، دچار یبوست خواهید شد. میرالکس یا سایر ملین‌های بدون نسخه توصیه می‌شوند. برای مصرف آنها تا زمان بروز یبوست صبر نکنید.
  • داروهایی که باید از آنها اجتناب کنید : فقط داروهایی را مصرف کنید که توسط جراح شما تأیید یا تجویز شده باشد.




تغذیه بعد از لابیاپلاستی

  • رژیم غذایی : یک رژیم غذایی سبک و کم‌چرب بهترین گزینه پس از جراحی است. اگر حالت تهوع یا استفراغ ندارید، می‌توانید روز بعد از جراحی رژیم غذایی معمولی خود را شروع کنید. در چند ساعت اول پس از جراحی با مایعات شروع کنید و سپس به آرامی به سمت غذاهای جامدتر بروید.
  • هیدراتاسیون : با نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز، بدن خود را هیدراته نگه دارید. تا ۴۸ ساعت پس از جراحی، در حالی که هنوز داروهای مسکن مصرف می‌کنید، از مصرف الکل خودداری کنید.

دستورالعمل‌های فعالیت پس از لابیاپلاستی

  • محدودیت‌های فعالیت بدنی : در هفته اول پس از جراحی استراحت کنید و از نشستن طولانی مدت در حالت ایستاده خودداری کنید.
  • ورزش : فعالیت‌های روزمره‌ی عادی را می‌توان چند روز پس از جراحی از سر گرفت. ورزش‌های سبک و فعالیت‌های سبک به طور کلی را می‌توان ۲ تا ۳ هفته پس از جراحی از سر گرفت (این شامل فعالیت‌های دو نفره مانند دوچرخه‌سواری، اسب‌سواری و غیره نیز می‌شود). به یاد داشته باشید که با ورزش‌های سبک شروع کنید و به تدریج به سطح ورزش قبلی خود برگردید. فقط توجه داشته باشید که تورم ممکن است به طور موقت با ورزش‌های سنگین بدتر شود.
  • چرخه قاعدگی : به مدت ۶ هفته نباید از تامپون استفاده شود. در صورت شروع چرخه قاعدگی، از نوار بهداشتی استفاده کنید.
  • رانندگی : تا زمانی که مصرف داروهای مسکن به مدت ۲۴ ساعت قطع نشده است، رانندگی نکنید و تصمیمات مهم نگیرید. خوب فکر کنید. از نشستن در مسیرهای طولانی رانندگی به مدت حدود دو هفته خودداری کنید.
  • بازگشت به کار : اکثر بیماران بسته به مسئولیت‌های شغلی خود تقریباً به ۵ تا ۷ روز مرخصی از کار نیاز دارند. بازگشت به کار با یک برنامه سبک در ابتدا یا حتی به صورت پاره وقت نیز می‌تواند مفید باشد.
  • مقاربت جنسی : به مدت ۶ هفته یا تا زمانی که جراح اجازه دهد، از مقاربت واژینال خودداری کنید. فعالیت جنسی فقط زمانی باید از سر گرفته شود که احساس آمادگی کنید و هیچ محدودیتی نداشته باشید و برش‌ها به اندازه کافی بهبود یافته باشند.
  • لباس : برای کمک به سوزش، لباس‌های گشاد و قابل تنفس بپوشید. اصطکاک ناشی از لباس‌های تنگ، ناحیه مورد نظر را بیشتر تحریک می‌کند.
  • دوش گرفتن : می‌توانید روز بعد از عمل با کمک دیگران دوش بگیرید.

چگونه از برش‌های خود پس از لابیاپلاستی مراقبت کنید

  • پانسمان محل برش : پانسمان شما شامل پماد آنتی‌بیوتیک روی خط برش و یک آستر شورت در لباس زیر گشاد شما خواهد بود. در صورت نیاز، آستر شورت را عوض کنید.
  • استفاده از پماد : روزی یک بار پماد باسیتراسین را روی خط برش بمالید. استفاده بیش از حد ممکن است منجر به حل شدن زودرس بخیه‌ها شود. اگر ناراحتی خاصی ندارید، می‌توانید از استفاده از پماد صرف نظر کنید.
  • بخیه‌ها : همه بخیه‌ها قابل جذب هستند.



بعد از لابیاپلاستی چه انتظاری باید داشت؟

  • ترشح : ممکن است در هفته اول پس از جراحی از محل برش‌ها ترشح وجود داشته باشد. این ترشحات آغشته به خون خواهد بود. در این صورت می‌توانید از پد یا آستر استفاده کنید.
  • کبودی : می‌توانید انتظار کبودی داشته باشید. بیشتر کبودی‌ها پس از حدود ۲ تا ۳ هفته بهبود می‌یابند. کبودی با شروع بهبود، از رنگ بنفش به زرد/سبز تغییر رنگ می‌دهد.
  • تورم : تورم در تمام نواحی اطراف و آسیب‌دیده برای هفته‌ها و گاهی ماه‌ها قابل پیش‌بینی است. این ناحیه می‌تواند تورم بیش از حد داشته باشد که طبیعی است. تورم می‌تواند با استراحت متناوب و یخ بهبود یابد. ورزش و فعالیت بدنی می‌تواند به طور موقت تورم را بدتر کند، اما توصیه می‌شود.
  • خارش : خارش در محل برش‌ها تا چند روز طبیعی است. می‌توانید برای کمک به این مشکل، بنادریل مصرف کنید.
  • درد : طبیعی است که برای چند روز تا چند هفته پس از جراحی، همزمان با بهبودی بدن، حساسیت، سوزش هنگام ادرار، ناراحتی، درد و خستگی را تجربه کنید.
  • تغییرات حسی در پوست: ممکن است در ناحیه واژن احساس کاهش یا افزایش حس داشته باشید که طبیعی است. می‌توانید انتظار داشته باشید که حس طبیعی پس از چند هفته تا چند ماه بازگردد.
  • نتیجه نهایی : ممکن است حدود ۳ تا ۶ ماه طول بکشد تا نتایج نهایی را ببینید.

بعد از لابیاپلاستی این کارها را نکنید

  • پراکسید هیدروژن را روی محل برش‌ها نمالید . پانسمان‌های بعد از عمل را تا زمان پیگیری در جای خود نگه دارید.
  • تا زمانی که تمام برش‌ها به طور کامل بهبود نیافته‌اند، در وان، جکوزی یا وان آب گرم غوطه‌ور نشوید .
  • تا زمانی که جراحتان به شما اجازه نداده است، آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا سایر رقیق‌کننده‌های خون مصرف نکنید .
  • پدهای گرم کننده یا کیسه یخ را روی نواحی تحت درمان قرار ندهید ، مگر اینکه جراح شما دستور دیگری داده باشد


عمل هودکتومی (کوچک کردن کلاهک کلیتوریس) چیست؟

هودکتومی یا کوچک کردن کلاهک کلیتوریس نوعی عمل جراحی زیبایی در ناحیه تناسلی زنان است. در این جراحی، مقداری از پوست اضافی که روی کلیتوریس را می‌پوشاند (به نام کلاهک کلیتوریس) برداشته می‌شود. هدف از این کار، بهبود ظاهر بیرونی واژن، افزایش تحریک‌پذیری کلیتوریس و گاهی جوان‌سازی ناحیه تناسلی است.

کلاهک کلیتوریس یک لایه پوستی نازک است که از کلیتوریس محافظت می‌کند. در بعضی افراد، این لایه ممکن است بزرگ یا بیش‌ازحد ضخیم باشد و باعث کاهش حساسیت جنسی یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی یا پوشیدن لباس تنگ شود. به همین دلیل، برخی از زنان تصمیم می‌گیرند با انجام هودکتومی، این مشکل را برطرف کنند.



انواع جراحی هودکتومی کدام است؟

هودکتومی انواع مختلفی دارد. بعضی از انواع آن با تیغ جراحی انجام می‌شود و بعضی با لیزر که درد و خونریزی کمتری دارد. هدف از هودکتومی، بهتر کردن ظاهر و افزایش حساسیت کلیتوریس است. انتخاب روش مناسب بستگی به شرایط فرد دارد:

  • هودکتومی سنتی: جراحی با تیغ یا قیچی که پوست اضافی کلاهک کلیتوریس را برمی‌دارد.
  • هودکتومی با لیزر: استفاده از لیزر برای کاهش بافت پوست که خونریزی کمتری دارد و دوره نقاهت سریع‌تر است.
  • هودکتومی بازسازی: در این روش، علاوه بر کاهش پوست اضافی، شکل ظاهری ناحیه بهبود داده می‌شود.
  • هودکتومی ترمیمی: برای اصلاح مشکلات یا عوارض ناشی از جراحی‌های قبلی مانند جای زخم، کاهش حساسیت یا بازسازی ناحیه بعد از آسیب‌های جراحی انجام می‌شود.

مزایای کوچک کردن کلاهک کلیتوریس چیست؟

کوچک‌کردن کلاهک کلیتوریس مزایای زیادی دارد که شامل بهبود ظاهر ناحیه تناسلی، افزایش تحریک‌پذیری و لذت جنسی است. این جراحی می‌تواند اعتماد به نفس را بالا ببرد و باعث شود فرد احساس راحتی بیشتری در روابط جنسی داشته‌باشد. علاوه بر این، برخی افراد با پوست اضافی کمتر، بهداشت بهتری را تجربه می‌کنند زیرا تمیز نگه داشتن این ناحیه ساده‌تر می‌شود.


جراحی کوچک کردن کلاهک کلیتوریس چگونه انجام میشود؟

عمل کوچک‌کردن کلاهک کلیتوریس معمولا با بی‌حسی موضعی یا عمومی انجام می‌شود. جراح ابتدا محل را ضدعفونی و بی‌حس می‌کند، سپس با دقت پوست اضافی کلاهک کلیتوریس را برمی‌دارد. بعد از برداشت، محل جراحی با بخیه‌های قابل جذب بسته می‌شود. مدت زمان عمل معمولا بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه است و بیمار می‌تواند همان روز مرخص شود:

  • استفاده از بی‌حسی موضعی یا عمومی
  • ضدعفونی کردن ناحیه جراحی
  • برش دقیق پوست اضافی کلاهک کلیتوریس
  • برداشت پوست اضافه
  • بخیه‌زدن محل جراحی با نخ‌های قابل جذب
  • پوشاندن محل جراحی با بانداژ سبک
  • زمان عمل حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه
  • مرخص شدن بیمار همان روز


هودکتومی با لیزر

هودکتومی با لیزر (Laser Clitoral Hood Reduction) روشی برای کاهش پوست اضافی است که درد و خونریزی کمتر و معمولا زمان بهبود کوتاه‌تری دارد اما برای برخی مشکلات ساختاری و عمقی، جراحی سنتی ممکن است گزینه بهتری باشد. معمولا در این مدل جراحی بی‌حسی موضعی کافی است و بیمار خیلی زود می‌تواند به فعالیت‌های روزمره بازگردد.


آمادگی برای عمل هودکتومی

قبل از اقدام برای عمل جراحی، حتما با متخصص و جراح زیبایی مشورت کنید و درباره مزایا و معایب و خطرات احتمالی هودکتومی اطلاعات لازم را بدست بیاورید. پزشک معالج را در جریان هرگونه بیماری خاص یا داروی مصرفی قرار دهید. درباره انتظارات و خواسته‌هایتان از عمل با پزشک صحبت کنید. لازم است قبل عمل، آزمایش‌هایی مانند آزمایش خون، ادرار و سایر آزمایشات تشخیصی را انجام دهید. بهتر است چند روز قبل عمل، داروهای رقیق‌کننده خون، الکل و سیگار مصرف نکنید چرا که احتمال خونریزی و کبودی را تشدید می‌کنند:

  • پرهیز از مصرف آسپرین و داروهای رقیق‌کننده خون چند روز قبل
  • تمیز کردن ناحیه تناسلی قبل از عمل
  • مصرف نکردن غذا و نوشیدنی چند ساعت قبل (در صورت بی‌هوشی)
  • هماهنگی برای استراحت و همراه بعد از عمل
  • آماده کردن لباس راحت و گشاد برای روز جراحی

مراقبت های بعد از عمل هودکتومی

بعد از عمل هودکتومی مهم است که ناحیه جراحی شده را تمیز و خشک نگه‌دارید تا احتمال عفونت کاهش یابد. استفاده از کمپرس سرد در ۲۴ ساعت اول به کاهش تورم و درد کمک می‌کند. بهتر است فعالیت‌های شدید و ورزش سنگین را حداقل دو هفته کنار بگذارید و لباس‌های نخی و گشاد بپوشید تا فشار و اصطکاک کمتر باشد:

  • برای مدت زمان مشخصی بعد عمل کوچک کردن کلاهک کلیتوریس، استراحت کافی داشته‌باشید و فعالیت‌های سنگین را محدود کنید. 
  • مراقبت از زخم را جدی بگیرید و مرتب پانسمان آن را عوض کنید تا احتمال عفونت به حداقل برسد. 
  • در صورتی که درد دارید از کمپرس سرد یا داروهای تجویزی پزشک برای کاهش درد و تورم استفاده کنید.
  • تا چند روز بعد از هودکتومی از پوشیدن لباس‌های تنگ و جذب خودداری کنید. اصطکاک ناشی از لباس زیر تنگ باعث تحریک و تشدید تورم ناحیه تناسلی می‌شود.
  • بهداشت ناحیه تناسلی را رعایت کنید.



برای اطلاع از هزینه عمل لابیاپلاستی به وب سایت دکتر طاهره فروغی فر مراجعه کنید.




آشنایی با دستگاه تناسلی زن

قبل از توضیح راجع به عمل هیسترکتومی و انواع آن، بهتر است کمی درباره اجزای دستگاه تناسلی زنان بدانیم. دستگاه تناسلی زنان از بخش‌های زیر تشکیل شده است:

  • رحم که یک عضو گلابی‌شکل بوده و در وسط لگن قرار دارد. هنگام بارداری، نوزاد ۹ ماه در رحم مادر وجود داشته و تغذیه می‌شود. پوشش داخلی رحم در طول دوره قاعدگی می‌ریزد و باعث خونریزی ماهیانه می‌شود
  • دهانه یا گردن رحم، به جایی گفته می‌شود که رحم به واژن می‌رسد. دهانه رحم قسمت پایینی رحم است و قسمتی جدا نیست
  • واژن که یک لوله عضلانی بوده و در زیر دهانه رحم قرار دارد
  • لوله‌های فالوپ، لوله‌هایی هستند که رحم را به تخمدان‌ها متصل می‌کنند
  • تخمدان‌ها، اندام‌های کوچکی هستند که هر ماه تخمک آزاد می‌کنند

 

هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی به عمل جراحی برداشتن رحم و به احتمال زیاد دهانه رحم گفته می‌شود. بسته به دلیل جراحی، برداشتن رحم ممکن است شامل برداشتن اندام‌ها و بافت‌های اطراف رحم مانند لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها نیز باشد. پس از انجام هیسترکتومی، دیگر قادر به بارداری نیستید و همچنین علائم یائسگی را پیش از موعد تجربه می‌کنید. بیشتر در زنان ۴۰ تا ۵۰ ساله متقاضی انجام این عمل هستند. در ادامه راجع به دلایل، انواع و روش‌های مختلف این عمل صحبت می‌کنیم.

چرا هیسترکتومی انجام می‌شود؟

ابتلا به سرطان‌های زنانه

منظور از سرطان‌های زنانه، سرطان رحم، سرطان دهانه رحم یا سرطان تخمدان است.  اگر به این سرطان‌ها مبتلا هستید،  هیسترکتومی ممکن است بهترین گزینه درمانی شما باشد. بسته به سرطان خاصی که دارید و میزان پیشرفت آن، گزینه‌های درمانی دیگر شامل پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی ممکن است موثر باشند.

فیبروم‌ها

فیبروم، به تومورهای خوش‌خیم رحم گفته می‌شود که اغلب با خونریزی مداوم، کم‌خونی، درد در لگن و فشار مثانه همراه هستند. هیسترکتومی تنها راه حل قطعی و دائمی برای فیبروم‌ها است. بسته به میزان ناراحتی بیمار و اندازه تومور، درمان‌های غیر جراحی فیبروم‌ها ممکن است مفید باشند. البته بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم علائم مشخصی نداشته و به درمان نیازی ندارند.

آندومتریوز

در آندومتریوز، بافت پوشاننده داخل رحم (آندومتر) خارج از رحم روی تخمدان‌ها، لوله‌های فالوپ یا سایر اندام‌های لگنی یا شکمی رشد می‌کند. هنگامی‌که دارو یا دیگر روش‌های جراحی علائم اندومتریوز را بهبود نمی‌بخشند، ممکن است به هیسترکتومی همراه با برداشتن تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ (سالپنگو اوفورکتومی دوطرفه) نیاز داشته باشید.

پرولاپس و افتادگی رحم

افتادگی رحم به داخل واژن زمانی اتفاق می‌افتد که رباط‌ها و بافت‌های حمایت‌کننده آن ضعیف می‌شوند. افتادگی رحم عوارض مختلفی ازجمله بی‌اختیاری ادرار، فشار لگن یا مشکل در حرکات روده را به همراه دارد. برخی اوقات برای درمان افتادگی رحم و کاهش عوارض آن ممکن است هیسترکتومی لازم باشد.


خونریزی غیرطبیعی واژن

اگر دوره‌های قاعدگی‌ سنگین، پریود نامنظم یا بسیار طولانی دارید و هیچ‌کدام از روش‌های موجود نمی‌توانند مشکل شما را رفع کنند، هیسترکتومی موثر است.

درد مزمن لگن

گاهی اوقات، جراحی هیسترکتومی آخرین راه‌حل ضروری برای زنانی است که درد مزمن لگنی با منبع رحمی را تجربه می‌کنند. البته توجه داشته باشید که برداشتن رحم در تسکین درد مزمن لگنی به دلایل دیگر هیچ نقشی ندارد و معمولاً انجام نمی‌شود.

 


زگیل های خوش خیم معمولا در کدام قسمت بدن ایجاد می شود؟

زگیل های خوش خیم معمولا  در کدام قسمت بدن ایجاد می شود؟

این زگیل‌های خوش‌خیم می‌توانند در هر مکانی ایجاد شوند، اما اغلب در دست‌ها و پاها ایجاد می‌شوند. زگیل‌های معمولی پاپول‌های پوسته‌دار یا خاردار هستند. آنها اغلب به صورت منفرد یا گروهی از پاپول روی دست ها و انگشتان ایجاد می شوند. داشتن ضایعات متعدد که می توانند به صورت متقارن یا یک طرفه ظاهر شوند کاملاً رایج است. زگیل های معمولی معمولاً بدون علامت هستند، اما ممکن است باعث تغییر شکل ظاهری یا حساسیت شوند.

زگیل کف پا در سطح کف پا و زگیل کف دست در کف دست ایجاد می شود. این زگیل ها بسیار ضخیم هستند. زگیل‌های موزاییکی زمانی ایجاد می‌شوند که گروه‌هایی از زگیل‌های کف پا یا کف دست در پلاک‌های بزرگ به هم می‌پیوندند. این زگیل‌ها به‌واسطه پاسخ ایمونولوژیک، خودبه‌خود پسرفت می‌کنند. زگیل های کف پا معمولاً دردناک هستند و درگیری گسترده کف پا ممکن است حرکت را مختل کند.

HPV وزگیل های غیر تناسلی

HPV که باعث ایجاد زگیل های غیر تناسلی می شود از طریق تماس مستقیم یا غیرمستقیم منتقل می شود. عفونت با این ویروس خیلی راحت با دست زدن به حوله یا پارچه صورت که فرد مبتلا به زگیل معمولی از آن استفاده کرده است، رخ می دهد. گسترش با خاراندن تسهیل می شود. پیشگیری شامل پرهیز از استفاده از وسایل شخصی دیگران، راه نرفتن با پای برهنه ، لمس نکردن زگیل  افراد دیگر، یا خاراندن می شود.

اکثر زگیل ها خود به خود پسرفت می کنند، اما طیف وسیعی از درمان ها برای زگیل وجود دارد. هدف اکثر درمان ها از بین بردن بافت زگیل بدون آسیب رساندن به بافت سالم اطراف آن است. درمان‌ها شامل استفاده موضعی از عوامل سوزاننده مانند اسید سالیسیلیک یا پودوفیلین، کرایوتراپی (انجماد کردن زگیل) و درمان جراحی یا لیزر درمانی است.

انواع ویروس HPV که سبب بیماریهای مختلف می شوند عبارتند از:

  1. زگیل معمولی: انواع ۱، ۲، ۴، ۲۶، ۲۷، ۲۹، ۴۱، ۵۷، ۶۵، ۷۵، ۷۶، ۷۷، ۷۸
  2. زگیل کف پا: انواع ۱، ۲، ۴، ۶۰، ۶۳
  3. سرطان ناخن: نوع ۱۶
  4. یک نوعی از سرطان پوست: انواع ۵، ۸، ۹، ۱۰، ۱۴، ۱۷، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۳۷، ۳۸
  5. سرطان ریه: انواع ۶، ۱۱، ۱۶، ۱۸
  6. سرطان حنجره: انواع ۶ و ۱۱
  7. سرطان سینوس: انواع ۱۶ و ۱۸
  8. سرطان ملتحمه چشم: نوع ۱۶
  9. سرطان دهان: انواع ۱۶ و ۱۸
  10. سرطان مری: انواع ۱۶ و ۱۸
  11. زگیل وسیع ناحیه مقعد: انواع ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۱۰، ۱۱، ۱۶، ۱۸، ۳۰، ۳۱، ۳۳، ۳۵، ۳۹، ۴۰، ۴۱، ۴۲، ۴۳، ۴۴، ۴۵، ۵۱، ۵۲، ۵۳، ۵۴، ۵۵، ۵۶، ۵۷، ۵۸، ۵۹، ۷۰ و ۸۳
  12. زگیل وسیع ناحیه تناسلی: انواع ۶، ۱۱، ۵۷، ۷۲ و ۷۳
  13. ضایعات پیش سرطانی (ضایعاتی که با پیشرفت تبدیل به سرطان می شوند): انواع ۶، ۱۱، ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۳۵، ۳۹، ۴۲، ۴۴، ۴۵، ۵۱، ۵۲، ۵۶، ۵۸، ۵۹، ۶۱، ۶۴، ۶۶، ۶۸، ۸۲
  14. سرطان فرج: انواع ۶، ۱۱، ۱۶، ۱۸
  15. سرطان واژن: نوع ۱۶
  16. سرطان دهانه رحم: انواع ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۳۵، ۳۹، ۴۵، ۵۱، ۵۲، ۵۶، ۵۸، ۵۹، ۶۶، ۶۸، ۷۰، ۷۳ و ۸۲
  17. سرطان مقعد: انواع ۱۶، ۳۱، ۳۲ و ۳۳
  18. سرطان آلت تناسلی در مرد: انواع ۱۶ و ۱۸

انواع ویروس HPV | انواع کم خطر و پر خطر


اچ پی وی چیست؟راه انتقال چگونه است؟

HPV یک عفونت مقاربتی است که مخفف ویروس پاپیلومای انسانی است. این ویروس  بسیار رایج است. بسیاری از افراد هیچ علامتی ندارند و عفونت ممکن است خود به خود از بین برود. اما برخی از انواع HPV می توانند منجر به سرطان دهانه رحم، سرطان سر و گردن یا سرطان مقعد یا آلت تناسلی شوندHPVفقط یک ویروس نیست. بیش از 100 نوع وجود دارد و برخی از آنها بسیار خطرناک هستند.


امروزه زگیل تناسلی جزو بیماری های آمیزشی محسوب می شود.عامل آن ویروسی به اسم HPV می باشد. بیش از ۴۰ نوع ویروس HPV وجود دارند که ناحیه تناسلی در مردان و زنان را گرفتار می سازند. این ویروس ها همچنین می توانند دهان و حلق را گرفتار نمایند. اکثر افرادی که آلوده به این ویروس هستند از ابتلا به آن بی خبر می باشند. این ویروس نه تنها از راه مقاربت منتقل می شود، بلکه اگر دو دستگاه تناسلی با همدیگر در تماس هم بوده باشند، باز هم قابل انتقال است، یعنی جهت انتقال آن ، رابطه واژینال الزامی نیست. این ویروس در پوست تمامی نواحی دستگاه تناسلی پراکنده می شود ،بنابراین استفاده از کاندوم صد در صد از انتقال این بیماری جلوگیری نمی کند. باید ذکر کرد که یک فرد آلوده که هیچ نوع زگیلی در بدن ندارد، بازهم  عفونی بوده ومی تواند  این بیماری را منتقل می کند. بسیاری از افراد از اینکه سبب آلودگی شریک جنسی شده اند را انکار می کنند. اگر خانمی باردار باشد ممکن است این ویروس را به نوزاد منتقل نماید که می تواند سبب عفونت ریوی خطرناک در نوزاد می شود.


انواع HPVبه صورت کلی باعث چه بیماری هایی می شود؟

هر ویروس پاپیلومای انسانی شماره یا نوع خاص خود را دارد. اصطلاح “پاپیلوما” به نوعی زگیل اشاره دارد که از برخی از انواع HPV ایجاد می شودHPVدر سلول های نازک و مسطح به نام سلول های اپیتلیال زندگی می کند. این سلول ها در سطح پوست یافت می شوند. آنها همچنین در سطح واژن، مقعد، فرج، دهانه رحم و سر آلت تناسلیو حتی در داخل دهان یا گلو  وجود دارند.

حدود 60 نوع از 100 نوع HPV باعث ایجاد زگیل در نواحی مانند دست یا پا می شود. حدود 40 مورد دیگر هنگام تماس جنسی وارد بدن می شوند. آنها به سمت غشاهای مخاطی بدن مانند لایه های مرطوب اطراف مقعد و اندام تناسلی کشیده می شوند.همه 40 ویروس پاپیلومای انسانی که از راه جنسی منتقل می شوند باعث مشکلات سلامتی جدی نمی شوند.

سویه های پر خطر و کم خطر HPVشامل کدام نوع هستند؟

سویه های پرخطر HPV شامل HPV 16 و 18 هستند که باعث حدود 70 درصد سرطان های دهانه رحم می شوند. سایر ویروس های پاپیلومای انسانی پرخطر عبارتند از 31، 33، 45، 52، 58 و ……سویه های کم خطر HPV مانند HPV 6 و 11 باعث حدود 90 درصد زگیل های تناسلی می شوند که به ندرت به سرطان تبدیل می شوند.

انواع پر خطر HPV عامل خطر اصلی برای سرطان دهانه رحم:

سرطان دهانه رحم یکی از شایع ترین انواع سرطان در زنان است. یک راه اثبات شده برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم انجام آزمایش (غربالگری) برای یافتن پیش سرطان ها قبل از تبدیل شدن به سرطان مهاجم است. نشان داده شده است که انواع پرخطر HPV (ویروس پاپیلومای انسانی) یک عامل خطر اصلی برای ایجاد سرطان دهانه رحم هستند. 15 نوع HPV پرخطر وجود دارد (16،18،31،33،35،39،45،51،52،53،56،58،59،66 و 68). در میان این 15 نوع پرخطر HPV، انواع 16 و 18 HPV تقریباً 70 درصد از سرطان‌های دهانه رحم را ایجاد می‌کنند. بنابراین، ایجاد یک راه سریع، زودهنگام و آسان برای تشخیص HPV پرخطر برای مراقبت های بهداشتی زنان بسیار مهم است.