رحم اندامی گلابی شکل است که بین مثانه و رکتوم قرار دارد. رحم به سه لایه (لایه بیرونی، میانی و داخلی) تقسیم میشود. فیبرومهای رحمی میتوانند از هر یک از این لایهها رشد کنند. شش نوع فیبروم رحمی وجود دارد که بر اساس محل قرارگیری آنها طبقهبندی میشوند:
فیبرومهای داخل دیواره رحم، تومورهای خوشخیم و شایعترین نوع فیبروم رحم هستند. این فیبرومها در عضلات دیواره رحم رشد میکنند. این نوع فیبروم بر اساس محل رشد به موارد زیر طبقهبندی میشود:
فیبرومهای ساب سروزال، تودههای خوشخیمی هستند که روی عضلات بیرونی دیواره رحم رشد میکنند. این نوع فیبرومها همچنین نوع رایج فیبرومهای رحمی هستند. این نوع فیبروم میتواند به صورت یک توده منفرد یا چندین توده کوچک بزرگتر شود و معمولاً میتواند باعث درد شدید لگن شود.
فیبرومهای زیر مخاطی، تومورهای خوشخیم رحم هستند و معمولاً در سنین باروری زنان دیده میشوند. این فیبرومها در حفره رحم رشد میکنند و مستقیماً در زیر پوشش داخلی رحم قرار دارند. معمولاً این نوع فیبرومهای رحمی کمترین شیوع را دارند، اما میتوانند علائم شدیدی مانند خونریزی طولانی مدت و شدید قاعدگی در طول یا بین دورهها، درد لگن یا درد کمر ایجاد کنند.
فیبرومهای پایهدار، رشد خوشخیم رحم هستند. این فیبرومها رشدی ساقهمانند دارند و اتصال باریکی به دیواره رحم دارند. این فیبرومها میتوانند هم در خارج و هم در داخل رحم رشد کنند. این فیبرومها بر اساس محل رشد به موارد زیر طبقهبندی میشوند:
فیبرومهای دهانه رحم، تودههای خوشخیم رحم هستند. این تودهها در دهانه رحم، قسمت پایینی رحم، ایجاد میشوند. این نوع فیبرومها نادر هستند، اما میتوانند علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی در طول یا بین دورهها به شکل لختههای خون بزرگ، کمخونی، درد در ناحیه لگن یا کمر درد و تکرر ادرار ایجاد کنند.
فیبرومهای رباط پهن، تودههای خوشخیم عضلانی هستند که از عضله صاف حساس به هورمون رباط پهن یا عضله صاف رحم ایجاد میشوند. فیبروم رباط پهن معمولاً نوع نادری از فیبرومهای رحمی است، اما میتواند علائمی مانند درد مزمن در ناحیه لگن، فشردگی مثانه و اختلال عملکرد روده ایجاد کند.
زمانی که زایمان سزارین برنامهریزی شده باشد، معمولاً مدت زمان آن حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه است. اما باید توجه داشت که این زمان میتواند متغیر باشد و به عوامل مختلفی مانند سابقه جراحی قبلی در ناحیه شکم، وضعیت رحم و نوزاد، تجربه پزشک و تیم جراحی و وجود مشکلات پزشکی ناگهانی بستگی دارد.
در مورد زایمان سزارین اضطراری، زمان مورد نیاز برای انجام عمل جراحی کوتاهتر یا بلندتر است و بستگی به شرایط فوری و وضعیت مادر و نوزاد دارد. در بعضی موارد، زایمان سزارین اضطراری باید در کمتر از ۳۰ دقیقه انجام شود تا جان مادر یا نوزاد نجات پیدا کند.
افرادی که برای عمل سزارین مناسب هستند، شامل موارد زیر است:
زایمان سزارین عموماً با استفاده از بیهوشی عمومی (بیهوشی) انجام میشود. در این روش، مادر به طور کامل بیهوش میشود و در طول عمل جراحی هیچگونه درد و احساس ندارد. بیهوشی عمومی با تزریق داروهایی که به سرعت موجب ایجاد بیهوشی و از بین بردن درد میشوند، انجام میشود. این داروها به صورت وریدی یا با تزریق گازهای بیهوشی تنفسی اعمال میشوند.
آمادگی قبل از سزارین شامل موارد زیر است:
آمادگی قبل از زایمان سزارین شامل اقدامات پزشکی، تغذیهای، روانی و برنامهریزی است که به سلامت مادر و نوزاد کمک میکند. در ادامه توضیح کامل ارائه شده است:
دوران نقاهت بعد از زایمان سزارین برابر با چند روز تا چند هفته است، اما هر زن در این مورد تجربههای متفاوتی دارد. در زمان نقاهت بعد از زایمان سزارین، مراقبت و استراحت کافی برای بهبود و بازگشت به حالت عادی بسیار مهم است. در ادامه، توضیحاتی راجع به عوارض متداول و مراقبتهای مورد نیاز در دوران نقاهت بعد از زایمان سزارین آورده شده است:
سوالات متداول
باید بین سزارین اول و بارداری بعدی حداقل ۱.۵ تا ۲ سال صبر کنید. در طول این مدت، بدن زن احیا می شود و لایه عضلانی رحم بهبود می یابد. با این حال، توصیه می شود که زایمان بعدی بیشتر از دوسال به تعویق نیافتد. پنج سال پس از عمل سزارین ممکن است با خطرات حاملگی مانند زایمان زودرس، وزن نامناسب جنین و غیره مواجه شوید
رابطه جنسی برای زنانی که تازه سزارین کرده اند بسیار سخت و دردناک است. به طور طبیعی، زمان زیادی برای درمان رحم و بخیه ها مورد نیاز است. در این دوره زنان به لحاظ تغییرات سطح هورمونی و وضعیت روحی بسیار حساس هستند.
قبل از جراحی فیبروم رحم، انجام چند اقدام مهم برای آماده سازی بیمار ضروری است. این اقدامات به بهبود نتایج جراحی و کاهش خطرات کمک میکند. در ادامه با برخی از این اقدامات آشنا شوید.
قبل از جراحی، بیمار تحت بیهوشی عمومی یا موضعی قرار میگیرد تا در طول جراحی درد و ناراحتی را احساس نکند. در ابتدا گاز مخصوص یا همان گاز کربن دی اکسید به داخل رحم وارد میشود که رحم بزرگتر شود و دسترسی به فیبروم ها برای جراح زنان راحت گردد. پزشک از طریق واژن دستگاه که شامل لوله ای باریک که حاوی دوربین است را وارد واژن میکند تا تصاویر دقیقی از داخل رحم و فیبرم به دست آید جراح فیبروم ها را از رحم جدا میکند و پس از اتمام جراحی، بیمار به اتاق ریکاوری منتقل میشود تا به هوش بیاید و علائم حیاتی او تحت نظر قرار گیرد.
پس از جراحی، استراحت کافی ضروری است. فعالیت های سنگین و ورزش های شدید را باید برای چند هفته محدود کنید تا بدن فرصت کافی برای بهبودی داشته باشد.
باید به علائم غیر عادی مانند تب، ترشحات غیرطبیعی از زخم ها، درد شدید یا خونریزی شدید توجه داشته باشید.
عوارض جراحی فیبروم رحم
جراحی فیبروم رحم، یک عمل بسیار سنگین است که قطعا با برخی عوارض همراه خواهد بود. برخی از این عوارض رایج و دیگران نادرتر اما جدی تر هستند اما به هر حال بهتر است که این عوارض و خطرات را بشناسید.
عفونت قارچی واژن یکی از مشکلات شایع میان زنان است که عامل اصلی این بیماری قارچی به نام کاندیدا آلبیکانس هست و به همین دلیل در پزشکی با نام کاندیدیازیس واژن (Vaginal candidiasis) شناخته میشود.
بر اساس آمار، از هر چهار زن، سه نفر دستکم یک بار در طول زندگی خود دچار این عفونت قارچی میشوند. هرچند این بیماری جزو عفونتهای مقاربتی به شمار نمیرود، اما شروع فعالیتهای جنسی میتواند احتمال بروز آن را به دلیل تغییر در تعادل فلور طبیعی واژن افزایش دهد.
خوشبختانه درمان این عفونت قارچی در بیشتر موارد ساده است و داروهای خوراکی و موضعی ضد قارچ تأثیر بالایی در کنترل آن دارند. بااینحال، اگر عفونتهای قارچی از حالت خفیف و حاد به شکلی مزمن تبدیل شوند (در یک سال چهار بار یا بیشتر عود کند)، نیاز به دورههای درمانی طولانیتر و استفاده از برنامه دارویی نگهدارنده خواهد بود. همچنین ابتلا به این نوع عفونت قارچی نشانهای از بههمخوردن تعادل طبیعی باکتریها و مخمرهای واژن است و میتواند زمینهساز عفونتهای قارچی یا باکتریایی دیگر نیز شود.
علائم عفونت های قارچی واژن بسته به شدت بیماری متفاوت هستند و معمولاً شامل خارش و تحریک در واژن، سوزش هنگام ادرار یا رابطه جنسی، قرمزی و تورم اطراف دهانه واژن، درد در ناحیه تناسلی، بروز بثورات پوستی و ترشحات سفیدرنگ و غلیظ با بافتی شبیه پنیر میشوند. در برخی موارد ترشحات آبکی نیز دیده میشود.
اگر این عفونت مکرراً بازگردد یا علائم آن شدیدتر از حالت معمول باشد، احتمال ابتلا به عفونت مزمن یا عودکننده قارچی واژن وجود دارد. در چنین شرایطی فرد ممکن است با قرمزی گسترده، خارش شدید، ترک یا زخم در دهانه واژن و مقاومت بیشتر به درمان مواجه شود. عواملی مانند تغییرات هورمونی دوران بارداری، دیابت کنترلنشده، ضعف سیستم ایمنی ناشی از بیماریها یا مصرف داروهای خاص، میتوانند زمینهساز چنین وضعیتی شوند. علاوه بر این، تأخیر در درمان بهموقع عفونت حاد نیز میتواند روند بیماری را پیچیدهتر کرده و خطر مزمن شدن آن را افزایش دهد.
از جمله عواملی که میتوانند علل ابتلا به عفونت قارچی واژن باشند، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
روش درمان عفونت های قارچی واژن بستگی به نوع و شدت علائم شما دارد. برای عفونتهای ساده و حاد، معمولاً پزشک یک دوره درمانی سه تا هفت روزه شامل استفاده از کرم، پماد، قرص یا شیافهای ضد قارچ مانند کلوتریمازول، بوتوکونازول، میکونازول، ترکونازول یا فلوکونازول تجویز میکند. گاهی برای پیشگیری از بازگشت عفونت، ممکن است مصرف هفتهای یک کپسول فلوکونازول به مدت چهار هفته توصیه شود.
این داروها اغلب به صورت بدون نسخه نیز در دسترس هستند. درصورتیکه علائم طی دو ماه دوباره عود کنند، مراجعه مجدد به پزشک ضروری است. در دوران بارداری، مصرف داروهای خوراکی معمولاً توصیه نمیشود. اگر علائم شدید باشند یا عفونت قارچی مکرر رخ دهد، درمانهای بلندمدت ممکن است شامل موارد زیر باشند:
در موارد عفونت مکرر یا مقاوم، طول دوره درمان میتواند تا شش ماه نیز ادامه یابد. همچنین ابتلای مکرر به عفونت قارچی واژن میتواند احتمال انتقال به شریک جنسی را افزایش دهد. بنابراین بهتر است در زمان عفونت از رابطه جنسی خودداری کرده یا از کاندوم استفاده کنید.
درمان خانگی عفونت واژن میتواند با روشهای ساده و در دسترس، به کاهش علائم و بهبود وضعیت کمک کند. یکی از روشهای رایج و مؤثر، استفاده از سرکه سیب است. سرکه سیب خواص ضدباکتریایی و ضدقارچی دارد و میتواند در بهبود عفونت های قارچی واژن نقش موثری داشته باشد. همچنین مصرف ماست پروبیوتیک به دلیل وجود باکتریهای مفید، به بازسازی فلور طبیعی واژن کمک میکند و از عود مجدد عفونت جلوگیری مینماید. البته بهتر است تمامی روشهای درمان خانگی را با مشورت متخصص زنان انجام دهید تا مطمئن باشید اثرگذاری و ایمنی آنها مناسب است.
جوش شیرین یکی دیگر از روشهای سنتی و رایج درمان خانگی عفونت واژن است. این ماده به دلیل خواص ضدعفونیکننده و توانایی تنظیم pH واژن، میتواند بسیاری از علائم عفونت ناحیه تناسلی را کاهش دهد. برای استفاده، یک تا دو قاشق چایخوری جوش شیرین را در یک لیوان آب ولرم حل کرده و ناحیه تناسلی را با آن شستشو دهید. برخی افراد نیز از محلول جوش شیرین به شکل خوراکی یا کپسول استفاده میکنند که به تنظیم pH و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک میکند.
سیر و عسل دو ماده طبیعی با خواص شگفتانگیز برای تسکین علائم عفونت واژینال هستند. سیر به دلیل ویژگیهای ضدمیکروبی و ضدالتهابی و عسل بهخاطر خاصیت ضدباکتریایی، ضدقارچی و التیامبخشی، میتوانند خارش، سوزش و التهاب ناشی از عفونت را کاهش دهند. برای استفاده، سیر رنده شده و عسل را با کمی آب ترکیب کرده و چند دقیقه داخل آن بنشینید تا علائم بهبود یابند.
سرکه سفید نیز گزینهای مؤثر برای کاهش علائم عفونت واژن است. با ترکیب سرکه سفید با آب ولرم و نشستن در این محلول به مدت ۲۰ دقیقه، میتوان خارش واژن و التهاب را تسکین داد. برای اثرگذاری بهتر، این روش را روزانه تا بهبود کامل تکرار کنید. خواص ضدباکتریایی و ضدقارچی سرکه، عامل کاهش علائم عفونت های قارچی واژن است.