زایمان زودرس، زایمانی است که معمولا بین هفته 20 تا 37 بارداری اتفاق می افتد. در زایمان، رحم برای باز شدن سرویکس منقبض می شود که اولین مرحله تولد کودک است. در بارداری کامل این مرحله حداقل تا هفته 37 اتفاق نمی افتد. به زایمان زودرس، زایمان نارس هم گفته می شود. تولد نوزاد هر چه قدر زودتر اتفاق بیفتد، احتمال بروز مشکلات جدی برای نوزاد بیشتر خواهد بود. این مسئله به علت عدم رشد کامل بسیاری از اعضای بدن کودک، به ویژه قلب و شش ها روی می دهد.
برای نوزادانی که پیش از هفته 24 متولد می شوند، احتمال زنده ماندن بسیار کم است و در صورت زنده ماندن معمولا دچار مشکلات مزمن مربوط به سلامت می شوند. این نوزادان ممکن است در تکلم، یادگیری و مهارت های حرکتی هم دچار اشکال شوند.
لابیاپلاستی (جراحی زیبایی واژن)
سندرم ترنر (Turner syndrome)، یک بیماری ژنتیکی می باشد.این بیماری فقط در زنان دیده می شود. به طور طبیعی، زنان دارای دو عدد کروموزوم جنسی X هستند، اما در این سندرم، زنان دارای یک عدد کروموزوم X هستند، یا یکی از کروموزوم های X ناقص است.
علائم در نوزادان:
- ورم دست ها و پاها - پهن شدن گردن
ترکیبی از علائمی که ممکن است در زنان دیده شود، عبارتند از: - رشد ناقص و یا عدم رشد در دوران بلوغ، شامل کم پشتی موها و کوچک ماندن سینه ها. - قفسه سینه مسطح و صاف، همانند یک سپر - افتادگی پلک چشم - خشکی چشم ها - ناباروری - فقدان قاعدگی - کوتاهی قد
تشخیص :
سندرم ترنر در هر سنی می تواند تشخیص داده شود.اگر در آزمایشات پیش از زایمان، تجزیه کروموزوم ها انجام شود، ممکن است این بیماری را قبل از تولد تشخیص بدهیم.
نوزادان دارای این سندرم، دارای دست ها و پاهای متورم می باشند.
آزمایشات زیر نیز ممکن است خواسته شود: - آزمایش هورمون های خون - اکوکاردیوگرافی - ام آر آی از قفسه سینه - سونوگرافی از اندام های تناسلی و کلیه ها - معاینه لگن
سندرم ترنر ممکن است، میزان استروژن موجود در خون و ادرار را تغییر دهد.
درمان:
هورمون رشد ممکن است باعث بلند شدن قد کودک مبتلا به این سندرم شود.
غالبا هنگامی که دختر به سن 12 تا 13 سالگی برسد، استروژندرمانی نیز مفید می باشد. این درمان باعث رشد سینه ها، موها و دیگر خصوصیات جنسی در دختر مبتلا به سندرم ترنر می شود.
لابیاپلاستی (جراحی زیبایی واژن)
– نشت مایع از کیسه آب : شایع ترین علت آن سوراخ شدن یا پارگی کیسه آب قبل از موعد زایمان است.
– حاملگی طولانیمدت: با پیشرفت حاملگی، آرام آرام مایع اطراف جنین کم شده و جای بیشتری برای رشد جنین می دهد. در صورتی که موعد زایمان برسد و زایمان اتفاق نیفتد (زایمان دیررس)، آب بیشتری جذب شده و اطراف جنین تقریبا خشک می شود.
– عفونت داخل رحمی : ابتلا به برخی عفونت ها می تواند سبب کم شدن میزان مایع گردد.
– ناهنجاری های جنینی : بعضی مشکلات ژنتیکی و برخی از ناهنجاری های جنینی مانند نقص در تشکیل کلیه، انسداد مجرای خروجی ادرار و … می توانند باعث کاهش مایع شوند.
– داروها : مصرف بعضی داروها در دوران بارداری از قبیل برخی مسکن ها نیز باعث کاهش حجم مایع درون کیسه آب می شود.
– ناشناخته : گاهی بدون وجود هیچ مشکلی، حجم مایع به طور خود به خود کاهش می یابد.
4 علل اصلی زایمان زودرس عبارتند از:
خونریزی رحمی
شرایطی از قبیل جفت سر راهی که جفت بطور کامل یا ناقص روی دهانه رحم را می پوشاند.
کنده شدن جفت (جدا شدن جفت از رحم قبل از وضع حمل)، یکی از علل پارگی نا به هنگام غشای جنینی است که در نهایت می تواند منجر به زایمان زودرس شود.
کشیده شدن و تحت فشار بودن رحم بعلت افزایش حجم مثلا
داشتن جنین دوقلو، سه قلو و یا افزایش مایع آمنیوتیک در اطراف جنین، از علل ایجاد کشش در رحم هستند که در نهایت منجر به انقباض رحم و زایمان زودرس می شوند.
باکتری ها و التهابات
التهابهایی که در اثر عفونت رحم ایجاد می شوند، با تولید مواد واسطه ای باعث افزایش انقباضات رحم می شوند.
استرس های فیزیکی و روانی
استرس های شدید هورمون هایی را در بدن آزاد می کنند که موجب انقباض رحم و زایمان زودرس می شوند.
بسیاری از خانمها (نه همهٔ آنها) به دلیل تغییرات هورمونی که باعث عادت ماهانه میشود تغییرات روحی و رفتاری و دردهای جسمی مختلفی را تجربه میکنند.
این تغیرات ممکن است این باشد که آستانهٔ دردشان پایین بیاید،
به صحبتهای بقیه حساس شوند و دردهای جسمانی مثل دل درد یا سردرد و غیره داشته باشند .
این حالتها طیف گستردهای دارند که از یک خانم به نفر بعدی متفاوت است و حتا برای یک شخص واحد هم در طول زمان متغیر است. اگر به مکانیزم عادت ماهانه آشنا باشید، میدانید که بیشتر به معجزه شبیه است!
مقدار تغییری که در بدن یک زن به وجود میاید که این دوره از ماه را ایجاد کند واقعاً پیچیده است. به خاطر همین تغییرات است که یک زن، حالت زنانهاش را دارد و میتواند مادر شود.
در عین حال این دوره برای مردها میتواند سخت باشد چون نمیدانند چرا همسرشان یک دفعه تغییر خلق و خو داده و بعضا درک نمیکنند که سطح درد یا ناراحتی خانم چگونه است چون خودشان این تجربه را ندارند.
من همیشه به خانمها توصیه میکنم که اگر در رابطه هستید و زمان عادت ماهانه تان مرتب است این تاریخ را به همسرتان هم اعلام کنید. این کار از بسیاری از مشاجرههای بی مورد جلوگیری میکند.
در ضمن اگر کاری هست که از همسرشان توقع دارند به او مستقیم بگویند نه اینکه منتظر باشند که او حدس بزند چون مردها این عادت ماهانه را ندارند و شاید واقعا ندانند چکار کنند که برای خانمشان شرایط بهتری را فراهم کنند.