زنان زایمان جراحی زیبایی زنان

بارداری و زایمان-جراحی های زیبایی زنان-لابیاپلاستی-تنگ کردن واژن-ترمیم واژن

زنان زایمان جراحی زیبایی زنان

بارداری و زایمان-جراحی های زیبایی زنان-لابیاپلاستی-تنگ کردن واژن-ترمیم واژن

6 نشانه پنهان اضطراب نوجوانان

1. تغییرات عاطفی  2. تغییرات اجتماعی 3. تغییرات جسمی 4. اختلال خواب 5. عملکرد ضعیف مدرسه 6. حملات هراس

همه نوجوانان گاهاً مقداری اضطراب را تجربه می کنند. اضطراب در واقع یک واکنش طبیعی در برابر استرس است و گاهی اوقات به نوجوانان کمک می کند تا با شرایط پرتنش یا فشار روبرو شوند. برای بسیاری از نوجوانان مواردی مانند سخنرانی در جمع ، امتحانات نهایی ، مسابقات مهم ورزشی یا حتی بیرون رفتن در یک قرار ملاقات می تواند احساس دلهره و ناراحتی ایجاد کند. همچنین ممکن است افزایش ضربان قلب یا تعریق زیاد را تجربه کنند. اینگونه مغز به احساس اضطراب پاسخ می دهد.

بااین حال ، برای برخی از نوجوانان ، اضطراب می تواند فراتر از این علائم معمول باشد و بر دوستی و روابط خانوادگی ، شرکت در فعالیت های فوق برنامه و حتی کارهای مدرسه تأثیر منفی بگذارد. وقتی احساس اضطراب در زندگی عادی روزمره تداخل ایجاد می کند ، باید وجود اختلال اضطرابی را در نظر گرفت. طبق گفته انستیتوی ملی بهداشت روان ، تقریباً 25٪ از افراد 13 تا 18 ساله دارای اختلال اضطراب هستند و کمتر از 6٪ آنها دارای یک اختلال اضطراب شدید هستند.

توجه به اینکه نوجوانان همزمان با رشد خود تغییرات گسترده جسمی و عاطفی را تجربه می کنند ، تشخیص یک اختلال اضطرابی دشوار است. این علائم پنهان اضطراب را در نوجوانان خود تماشا کنید:

تغییرات احساسی: در حالی که برخی از نوجوانان مضطرب، احساس نگرانی فراگیر را ابراز می کنند ، دیگران تغییرات عاطفی ظریف مانند:تحریک پذیری، مشکل در تمرکز، بی قراری، تغییرات اجتماعی و ... .

اضطراب می تواند بر دوستی تأثیر منفی بگذارد: اگر نوجوان شما ناگهان از فعالیت های مورد علاقه خود جلوگیری کرد یا برنامه ریزی با دوستان خود را متوقف کرد، خوب فکر کنید. ممکن است متوجه این موارد در فرزند خود شوید:

پرهیز از تعاملات اجتماعی با دوستان معمول، پرهیز از فعالیتهای فوق برنامه، جداسازی از گروه همسالان، صرف وقت زیاد به تنهایی، تغییرات فیزیکی.

بسیاری از شکایات جسمی که ممکن است با اختلال اضطرابی ایجاد شود، مراقب این شکایات روان تنی شایع باشید:

سردردهای مکرر ، از جمله میگرن، مشکلات دستگاه گوارش، دردهای بدون دلیل، خستگی مفرط، شکایت از عدم احساس خوب و بدون دلیل پزشکی واضح، تغییر در عادات غذایی، اختلال خواب.

خواب: آکادمی اطفال آمریکا توصیه می کند نوجوانان 13 تا 18 سال به طور منظم 8 تا 10 ساعت بخوابند. متخصصان اطفال همچنین توصیه می کنند صفحه های نمایش 30 دقیقه قبل از خواب خاموش شود و همه وسایل الکترونیکی را از اتاق خواب خارج کنید.

تشخیص اینکه خستگی محصول اضطراب است یا یک برنامه شلوغ است ، می تواند مشکل باشد. به این موارد دقت کنید:

مشکل به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن، کابوس های مکرر، احساس شادابی بعد از خواب.

 عملکرد ضعیف مدرسه: با توجه به اینکه اضطراب می تواند از عادات خواب گرفته تا عادات غذایی تا از دست دادن مدرسه به دلیل مسائل جسمی تأثیر بگذارد ، تعجب آور نیست که عملکرد ضعیف تحصیلی نیز می تواند ناشی از اضطراب درمان نشده باشد. مراقب این تغییرات در نوجوان خود باشید:

جهش قابل توجه در نمرات (معمولاً رو به پایین)، تکالیف را بیش از حد معمول به تأخیر می اندازد یا در تمرکز روی آنها مشکل دارد و ... .

علائم حملات هراس: همه نوجوانان مضطرب حملات وحشت را تجربه نمی کنند و برخی از آنها علائم خفیف وحشت را بدون تحمل حمله وحشت کامل تجربه می کنند. علائم زیر در میان افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی شایع است:

ضربان قلب سریع، عرق کردن و لرزیدن، سرگیجه، معده ناراحت، مشکل تنفس، درد قفسه سینه، احساس اینکه دارند می میرند، احساس اینکه "دارند دیوانه می شوند"، بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست و پا.

اگر به نظر می رسد نوجوان شما با اضطرابی که در مدرسه ، دوستی ، روابط خانوادگی یا سایر زمینه های عملکرد روزمره تداخل ایجاد می کند دست و پنجه نرم می کند ، مهم است که به یک فرد متخصص مراجعه نمائید. اضطراب قابل درمان است و بیشتر نوجوانان می توانند یاد بگیرند که اضطراب خود را مدیریت کنند.


آیا سرطان رحم در سنین پایین نیز ممکن است؟

سرطان رحم یکی از بیماری‌های شایع زنان است که بیشتر در سنین بالاتر، به‌ویژه پس از ۵۰ سالگی رخ می‌دهد. اما عواملی وجود دارد که می‌تواند احتمال ابتلا به این بیماری را در سنین پایین‌تر نیز افزایش دهد. در این مقاله، با علائم و عوامل خطر ابتلا به سرطان رحم آشنا می‌شویم و همچنین روش‌های درمانی و پیشگیری از آن را بررسی می‌کنیم.

علائم سرطان رحم و تشخیص زودهنگام

سرطان رحم به رشد غیرطبیعی و کنترل‌نشده لایه داخلی دیواره رحم اطلاق می‌شود. این بیماری معمولاً در مراحل اولیه قابل تشخیص است، زیرا شایع‌ترین علامت آن خونریزی غیرطبیعی است. در زنان پیش از یائسگی، قاعدگی‌های سنگین یا خونریزی بین دو قاعدگی باید به‌عنوان یک زنگ خطر تلقی شود. در زنان یائسه نیز هرگونه خونریزی غیرطبیعی باید جدی گرفته شود و مراجعه فوری به پزشک ضرورت دارد.»

وی افزود: «برای تشخیص سرطان رحم از بررسی‌هایی مانند سونوگرافی و نمونه‌برداری از دیواره رحم استفاده می‌شود. نکته‌ای که همه بانوان باید بدانند این است که با نزدیک شدن به سن یائسگی، معمولاً حجم خونریزی کاهش می‌یابد و فاصله بین قاعدگی‌ها طولانی‌تر می‌شود. اگر زنان در سنین حدود ۴۹ تا ۵۰ سالگی، در آستانه یائسگی، همچنان دچار قاعدگی‌های سنگین و طولانی‌مدت باشند، مراجعه به پزشک ضروری است.»


برای مراجعه به متخصص زنان خوب در تهران با مطب دکتر طاهره فروغی فر تماس بگیرید.

علائم پیشرفته سرطان رحم

از دیگر علائم این بیماری می‌توان به ترشحات غیرطبیعی، درد یا احساس فشار در ناحیه لگن، درد هنگام ادرار یا نزدیکی، کاهش وزن و خستگی‌های مفرط اشاره کرد. این نشانه‌ها معمولاً در مراحل پیشرفته سرطان رحم بروز می‌کنند.»

عوامل خطر ابتلا به سرطان رحم

سرطان رحم اغلب در سنین بالاتر و معمولاً پس از ۵۰ سالگی رخ می‌دهد، اما عواملی وجود دارد که احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد. «قرار گرفتن در معرض سطح بالای استروژن، چاقی و افزایش استروژن محیطی و همچنین سابقه خانوادگی بدخیمی‌های رحم یا سرطان‌های دستگاه گوارش مانند روده و کولون از جمله این عوامل هستند و نیاز به توجه ویژه دارند.»

روش‌های درمان سرطان رحم

در صورت تشخیص سرطان رحم در مراحل اولیه، معمولاً جراحی به‌تنهایی برای درمان کافی است. با این حال، اگر بیمار در مراحل پیشرفته مراجعه کند، پس از جراحی و بر اساس پاسخ پاتولوژی، ممکن است نیاز به شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی وجود داشته باشد. بنابراین توجه به علائم هشداردهنده و سابقه خانوادگی نقش مهمی در تشخیص زودهنگام و افزایش شانس درمان دارد.»

پیشگیری و واکسیناسیون سرطان دهانه رحم

«برای سرطان دهانه رحم یا سرویکس، روش‌های مؤثر پیشگیری وجود دارد. واکسیناسیون علیه ویروس HPV برای دختران زیر ۱۵ سال و حداکثر تا ۲۶ سالگی توصیه می‌شود. این واکسن با پوشش تایپ‌های شایع HPV که عامل اصلی بروز سرطان دهانه رحم هستند، خطر ابتلاء را به حداقل می‌رساند.»

وی ادامه داد: «در افرادی که واکسن دریافت نکرده‌اند، غربالگری اهمیت ویژه‌ای دارد. انجام تست پاپ اسمیر از سن ۲۱ تا ۲۵ سالگی و پس از ۲۵ سالگی انجام غربالگری ترکیبی پاپ اسمیر و HPV، به شرط آغاز فعالیت جنسی، توصیه می‌شود. در صورت مشاهده یافته‌های غیرطبیعی در هر یک از این تست‌ها، مرحله بعدی انجام کولپوسکوپی است.»

تشخیص و درمان سرطان دهانه رحم

کولپوسکوپ دستگاهی است که با بزرگ‌نمایی دهانه رحم، امکان شناسایی سلول‌های دچار تغییر را فراهم می‌کند. در این مرحله، پزشک می‌تواند نمونه‌برداری انجام دهد و بر اساس درجه تغییرات سلولی، درمان مناسب را بدون نیاز به تخلیه رحم یا دهانه رحم تعیین کند.»

عوامل خطر و علائم سرطان دهانه رحم

«شایع‌ترین عامل بروز سرطان دهانه رحم عفونت HPV است. از دیگر عوامل خطر می‌توان به مصرف سیگار و قلیان و تعدد شرکای جنسی اشاره کرد. افرادی که غربالگری‌های منظم را انجام نمی‌دهند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.»

از علائم شایع سرطان دهانه رحم می‌توان به خونریزی غیرطبیعی، دردهای ناحیه لگن، ترشحات واژینال و ترشحات بد بو اشاره کرد. در صورت مراجعه بیمار و تشخیص بیماری در مراحل اولیه، امکان درمان با جراحی وجود دارد؛ اما در مراحل پیشرفته، بیمار معمولاً شانس جراحی را از دست می‌دهد و درمان با شیمی‌درمانی و رادیوتراپی در دستور کار قرار می‌گیرد.»

چند روز بعد از عمل لابیاپلاستی بخیه ها می افتد ؟

زمان افتادن بخیه ها بعد از عمل لابیاپلاستی به نوع بخیه و نحوه ی ترمیم بدن شما بستگی دارد.

به طور کلی، دو نوع بخیه در عمل لابیاپلاستی استفاده می شود:

  • بخیه های جذبی: این نوع بخیه ها به مرور زمان توسط بدن جذب می شوند و نیازی به کشیدن آنها نیست. مدت زمان جذب بخیه جذبی واژن معمولا بین 2 تا 4 هفته لست.
  • بخیه های غیر جذبی: این نوع بخیه ها باید توسط جراح کشیده شوند. معمولا 7 تا 10 روز بعد از عمل لابیاپلاستی، جراح بخیه های غیر جذبی را می کشد.

همچنین باید به این نکته توجه داشته باشید که در افراد جوانتر ،افراد سالم و با سیستم ایمنی قوی تر بخیه ها زودتر می افتند همچنین پیروی دقیق از دستورالعمل های مراقبت های بعد از عمل جراح شما می تواند به روند بهبودی شما کمک کند و به افتادن سریعتر بخیه ها کمک کند.

 

بهبود بخیه ها چه مدت طول می کشد؟

خانم هایی که جراحی لابیاپلاستی را انجام می دهند، باید در دوره بعد از عمل به تغذیه خود، توجه خاصی داشته باشند و مراقبت های بعد از عمل را به خوبی رعایت کنند. اگر خانم ها در رژیم غذایی خود پروتئین بیشتری مصرف کنند، بهبود زخم سریع تر انجام می شود و بخیه های جذبی لابیاپلاستی سریع تر جذب می شوند. استفاده از مواد غذایی حاوی ویتامین A و ویتامین C هم به افزایش سرعت روند بهبود زخم ها کمک می کند.

 

علائم خوب شدن بخیه واژن بعد از عمل لابیاپلاستی

علائم خوب شدن بخیه واژن بعد از عمل لابیاپلاستی معمولاً بهبودی تدریجی در طی ۴ تا ۶ هفته را شامل می‌شود، و به دلیل حساس بودن ناحیه تناسلی، توجه به جزئیات مهم است. در ادامه، علائم طبیعی بهبودی و همچنین علائم هشداردهنده را برایت توضیح می‌دهم:

 علائم خوب شدن بخیه‌ها بعد از لابیاپلاستی

  1. کاهش تدریجی درد و تورم (در هفته اول تا دوم)
    درد، سوزش و تورم در روزهای اول طبیعی‌ست، اما باید به‌تدریج کاهش پیدا کند.

  2. کاهش کبودی یا تغییر رنگ پوست
    ناحیه عمل‌شده ممکن است کمی کبود یا بنفش شود که طبیعی است و معمولاً در عرض ۱۰-۱۴ روز برطرف می‌شود.

  3. خشک شدن و پوسته‌پوسته شدن محل بخیه
    این روند نشان می‌دهد که پوست جدید در حال شکل‌گیری‌ست و بخیه در حال ترمیم است.

  4. نداشتن ترشح غیرعادی یا بوی بد
    مقدار کمی ترشح شفاف یا زرد کمرنگ طبیعی است، اما نباید چرک یا بدبو باشد.

  5. نداشتن خونریزی فعال از بخیه‌ها
    لکه‌بینی ممکن است دیده شود، ولی خونریزی زیاد یا ادامه‌دار نباید وجود داشته باشد.

  6. جذب شدن نخ بخیه (در صورت جذبی بودن)
    بخیه‌ها معمولاً بعد از 2 تا 4 هفته جذب می‌شوند، و نشانه خوبی‌ست که بدن در حال ترمیم است.

  7. احساس راحتی بیشتر در نشستن، لباس پوشیدن و راه رفتن
    با گذشت زمان، انجام این فعالیت‌ها باید راحت‌تر و بدون سوزش یا درد باشد.

  8. عدم باز شدن بخیه‌ها
    پوست لبه‌های لابیا باید به هم جوش بخورد و اثری از باز شدن یا جدا شدن زخم دیده نشود.

 


 

آیا کشیدن بخیه عمل لابیاپلاستی درد دارد؟

کشیدن بخیه های عمل لابیاپلاستی معمولاً با درد خفیف تا متوسط همراه است.میزان درد کشیدن بخیه لابیاپلاستی می تواند به عوامل مختلفی از جمله حساسیت فرد به درد، نوع بخیه ها و مهارت جراح بستگی داشته باشد.

 

 

مراقبت از بخیه‌ لابیاها چگونه است؟

مراقبت صحیح از بخیه ها بعد از عمل لابیاپلاستی نقش اساسی در بهبودی سریع و بدون عارضه دارد.

در اینجا نکات مهمی راجع به مراقبت از بخیه ها ارائه می دهیم:

  1. دستورالعمل های جراح خود را به دقت دنبال کنید: جراح شما بهترین توصیه ها را برای مراقبت های بعد از عمل شما با توجه به نوع عمل، نوع بخیه ها و وضعیت سلامتی شما ارائه می دهد.

دستورالعمل های آنها را در مورد نحوه تمیز کردن بخیه ها، تعویض پانسمان، مصرف داروها و محدود کردن فعالیت ها را انجام دهید.

  1. محل بخیه ها را تمیز و خشک نگه دارید: عفونت می تواند روند بهبودی را به تاخیر بیندازد و خطر عوارض را افزایش دهد.

محل بخیه ها را مرتباً با آب ولرم و صابون ملایم شستشو دهید و به آرامی با یک حوله نرم و تمیز خشک کنید.

از خیس شدن بیش از حد بخیه ها خودداری کنید و از استخر، وان یا جکوزی تا زمانی که جراح شما اجازه ندهد، استفاده نکنید.

  1. از پماد آنتی بیوتیک موضعی طبق دستور استفاده کنید: جراح شما ممکن است برای جلوگیری از عفونت، پماد آنتی بیوتیکی را برای شما تجویز کند.

طبق دستورالعمل آنها از پماد استفاده کنید و از تماس مستقیم پماد با چشم خودداری کنید.

  1. از داروهای مسکن بدون نسخه برای تسکین درد استفاده کنید: درد و ناراحتی بعد از عمل طبیعی است.

از داروهای مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن (تایلنول) یا ایبوپروفن (آدویل) برای تسکین درد استفاده کنید.

از مصرف آسپرین خودداری کنید زیرا می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.

  1. از کمپرس سرد استفاده کنید: کمپرس سرد می تواند به کاهش تورم و درد در محل بخیه ها کمک کند.

یک بسته یخ را در یک حوله نازک پیچیده و به مدت 15 تا 20 دقیقه چند بار در روز روی محل بخیه ها قرار دهید.

  1. لباس های گشاد و راحت بپوشید: از پوشیدن لباس های تنگ که می تواند به بخیه ها ساییده شود و آنها را تحریک کند، خودداری کنید.

لباس های گشاد و نخی بپوشید که به راحتی از روی بخیه ها عبور کنند.

  1. از فعالیت های شدید خودداری کنید: تا زمانی که جراح شما اجازه ندهد، از فعالیت های شدید مانند ورزش، بلند کردن اجسام سنگین یا رابطه جنسی خودداری کنید.

فعالیت بیش از حد می تواند روند بهبودی را کند کند و خطر عوارض را افزایش دهد.

  1. به طور مرتب با جراح خود در تماس باشید: در صورت مشاهده هرگونه علائم عفونت مانند قرمزی، تورم، درد، چرک یا تب، فوراً با جراح خود تماس بگیرید.

همچنین باید در صورت بروز هرگونه مشکل یا سوالی در مورد روند بهبودی خود با جراح خود تماس بگیرید.

نکات اضافی:

از حمام سیتز (حمام آب گرم) استفاده کنید: نشستن در حمام سیتز (حمام آب گرم) چند بار در روز می تواند به تسکین درد و ناراحتی و همچنین پاکسازی محل بخیه ها کمک کند.

رژیم غذایی سالم داشته باشید: مصرف غذاهای مغذی و سرشار از ویتامین ها و مواد معدنی به روند بهبودی شما کمک می کند.

از سیگار کشیدن و مصرف الکل خودداری کنید: سیگار کشیدن و مصرف الکل می تواند روند بهبودی را کند کند و خطر عوارض را افزایش دهد.

استراحت کافی داشته باشید: بدن شما برای بهبودی به استراحت کافی نیاز دارد.به اندازه کافی بخوابید و از فعالیت های طاقت فرسا خودداری کنید.


فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم چیست؟

فیبروم‌های رحمی می‌توانند با تغییر آناتومی طبیعی رحم، در باروری اختلال ایجاد کنند و منجر به مشکلاتی مانند نتایج ضعیف لانه‌گزینی، سقط جنین مکرر یا چالش‌هایی در به دنیا آوردن نوزاد شوند.

اهمیت جراحی فیبروم رحم در بارداری موفق

  • بهبود محیط رحم: جراحی برداشتن فیبروم، به ویژه میومکتومی، سعی در برداشتن فیبروم‌های رحمی با حفظ رحم دارد. این دلیل اصلی ضروری بودن جراحی فیبروم رحم برای یک بارداری موفق است. این عمل یکپارچگی ساختاری رحم را بهبود می‌بخشد که شرایط را برای لقاح و یک بارداری موفق بهبود می‌بخشد.
  • افزایش پتانسیل باروری: با درمان فیبروم‌ها با جراحی فیبروم، می‌توان درد لگن و خونریزی شدید را کاهش داد، که این امر باردار شدن و به دنیا آوردن فرزند را برای زنان آسان‌تر می‌کند.
  • جلوگیری از مشکلات بارداری: زایمان زودرس، قرارگیری جنین در حالت بریچ و نیاز به سزارین از جمله مشکلات بارداری هستند که با برداشتن فیبروم‌ها از طریق جراحی، احتمال بروز آنها کمتر می‌شود.

انواع مختلف جراحی فیبروم رحم

در ادامه چند نوع تکنیک مختلف که بر اساس شدت شرایط برای برداشتن فیبروم‌ها به بیمار توصیه می‌شود، آورده شده است.

میومکتومی رایج‌ترین نوع جراحی فیبروم رحمی است.

  • میومکتومی شکمی: مناسب برای فیبروم‌های متعدد یا بزرگ.
  • میومکتومی لاپاراسکوپی: تکنیکی که از برش‌های کمتر و کوچک‌تر استفاده می‌کند و کمتر تهاجمی است.
  • میومکتومی هیستروسکوپی: این روش برای فیبروم‌هایی که به رحم گسترش یافته‌اند مناسب است.

آمبولیزاسیون شریان رحمی (امارات متحده عربی):

  • یک روش غیرجراحی که در آن فیبروم‌ها در نتیجه قطع جریان خون کوچک می‌شوند.

جراحی اولتراسوند متمرکز (FUS): 

  • با استفاده از امواج اولتراسوند متمرکز، فیبروم‌ها را بدون ایجاد هیچ برشی از بین می‌برد.

تأثیر جراحی فیبروم رحم بر گروه‌های سنی مختلف

زنان در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ زندگی:

  • برای زنانی که قصد دارند به زودی باردار شوند، میومکتومی می‌تواند به ویژه در حفظ باروری مفید باشد.
  • برداشتن فیبروم‌ها احتمال بارداری موفق را افزایش می‌دهد.

زنان در دهه چهل زندگی و بعد از آن:

  • میومکتومی هنوز هم می‌تواند با بهبود محیط رحم برای لقاح مفید باشد، اگرچه باروری ممکن است با افزایش سن کاهش یابد.
  • با درمان فیبروم‌ها می‌توان مشکلات بارداری را کاهش داد.

درک تأثیر فیبروم رحمی بر بارداری

قبل از ورود به بحث آماری، شناخت چالش‌هایی که فیبروم‌های رحمی برای بارداری ایجاد می‌کنند و تأثیر آنها بر وضعیت باروری بسیار مهم است. فیبروم‌های رحمی می‌توانند محیط رحم را تغییر دهند و منجر به عوارضی مانند مشکلات لانه‌گزینی جنین، سقط جنین مکرر و زایمان زودرس شوند.

موفقیت آماری جراحی فیبروم رحمی

NCBI اعلام کرد که شایع‌ترین بیماری زنان، فیبروم رحمی است که معمولاً وقتی علامت‌دار می‌شوند، نیاز به جراحی دارند. تلاش‌های جدی برای درمان پزشکی، علیرغم قرن‌ها تلاش برای یافتن راه‌حل غیرجراحی، تنها در اواسط قرن گذشته انجام شد.

از زمان اولین هیسترکتومی، مداخله جراحی به عنوان استاندارد مراقبت برای فیبروم‌های علامت‌دار بوده است. روش‌های مختلفی مورد استفاده قرار گرفته‌اند؛ اولین آنها میومکتومی یا هیسترکتومی کامل شکمی بودند. چندین روش مینی لاپاراتومی نیز برای کاهش تأثیر جراحی استفاده شده‌اند، مانند جراحی ترکیبی واژن با کمک مینی لاپاراتومی.

طبق ارزیابی اخیر، نتایج آمبولیزاسیون شریان‌های رحمی (UAE) با میزان مداخله 20 تا 30 درصد در 5 سال، قابل مقایسه با نتایج میومکتومی است. همچنین تصمیم گرفته شد که در مواردی که هیچ جراحی قبلی انجام نشده است، میومکتومی ممکن است روش توصیه شده برای زنانی باشد که مایل به بارداری هستند.

علاوه بر این، برخی از مجلات پزشکی نیز آمار زیر را در مورد فیبروم رحم و نتایج جراحی فیبروم رحم گزارش کرده‌اند.

  • افزایش نرخ باروری: میومکتومی افزایش ۳۰ تا ۴۰ درصدی در نرخ باروری را نشان داده است.
  • کاهش خطر سقط جنین: میومکتومی با کاهش 20 درصدی خطر سقط جنین مرتبط است.
  • افزایش نرخ تولد زنده : نرخ تولد زنده پس از میومکتومی ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش یافته است.
  • تأثیر بر گروه‌های سنی: میومکتومی به ویژه برای زنان در دهه ۲۰ و ۳۰ زندگی مفید است و ۴۰٪ افزایش در بارداری‌های موفق را به همراه دارد. حتی برای زنان در دهه ۴۰ زندگی، میومکتومی به افزایش ۲۰ درصدی بارداری‌های موفق کمک می‌کند.
  • رویکردهای جراحی متنوع: میومکتومی لاپاراسکوپی 75٪ میزان موفقیت در حفظ باروری دارد . همچنین، آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) 60٪ میزان موفقیت در بهبود لقاح را نشان می‌دهد.

نتیجه‌گیری

همانطور که داده‌ها و این تحلیل کامل نشان می‌دهند، جراحی فیبروم رحم گامی حیاتی در مسیر بارداری موفق است. زنان چه در اوج سال‌های باروری خود باشند و چه در دهه ۴۰ زندگی خود با مشکلات باروری مواجه باشند، از پیشرفت در روش‌های جراحی بهره‌مند می‌شوند. این ارقام علاوه بر موفقیت آماری، تجربیات واقعی بسیاری از زنانی را که تحت عمل جراحی فیبروم رحم قرار گرفته‌اند و اعتماد به نفس لازم برای پذیرش مادر شدن را به دست آورده‌اند، برجسته می‌کند. این تحلیل‌ها، راهی رو به جلو در حوزه سلامت باروری را برای کسانی که می‌خواهند از موانعی که فیبروم رحم ایجاد می‌کند، عبور کنند، نشان می‌دهد. این درصدهای موفقیت را می‌توان با دریافت مشاوره فردی از متخصصان باروری و متخصصان تولید مثل، بیشتر افزایش داد و به افرادی که به دنبال مادر شدن هستند، امید بخشید. اگر فیبروم رحم در شما تشخیص داده شده است و برای یک بارداری سالم تلاش می‌کنید، همین امروز با متخصص باروری ما مشورت کنید. می‌توانید با شماره‌گیری شماره فوق مستقیماً با ما تماس بگیرید، یا می‌توانید با پر کردن جزئیات در فرم قرار ملاقات، وقت ملاقات رزرو کنید. هماهنگ‌کننده ما به زودی با شما تماس خواهد گرفت تا سوال شما را بفهمد و شما را با بهترین متخصص باروری در بیرلا فرتیلیتی و IVF مرتبط خواهد کرد.


خشکی واژن چیست؟

خشکی واژن چیست؟

خشکی واژن یک علامت شایع و ناخوشایند یائسگی است که عملاً در ۷۵٪ از زنان در همان سن رخ می‌دهد. قطع تولید استروژن که پس از یائسگی رخ می‌دهد، اساساً علت این اختلال است. به طور مشخص، واژن نازک‌تر می‌شود، pH قلیایی‌تری پیدا می‌کند، در حالی که مکانیسم تولید کلاژن درون‌زا مختل می‌شود و در نتیجه واژن غیر ارتجاعی‌تر می‌شود.

علائم خشکی واژن چیست؟

زنان در این سن متوجه تفاوت‌هایی در حس واژن، ادرار و رابطه جنسی می‌شوند. به طور مشخص، آنها احساس خشکی در مخاط واژن می‌کنند که به تدریج باعث ایجاد مشکلات بیشتر و بیشتر در رابطه جنسی برای آنها می‌شود که از نظر علمی "دیسپارنی" نامیده می‌شود.
حتی در مرحله یائسگی، زمانی که کاهش شدید استروژن علائم ناخوشایند یائسگی مانند گرگرفتگی، تعریق و بی‌خوابی را ایجاد می‌کند، واژن زنان در پاسخ به کاهش سریع استروژن که پشتیبان تغذیه‌ای و هورمونی آن است، خشکی زودرس را نشان می‌دهد.

سن و خشکی واژن: چه چیزهایی را باید بدانم؟

خشکی واژن البته سرآغاز اختلالات بیشتر واژن مانند نازک شدن دیواره‌های آن، روانکاری ناکافی، مشکل و درد در هنگام رابطه جنسی (دیسپارنی) و در نهایت عود عفونت ادراری به دلیل خشکی و آسیب به مکانیسم دفاعی اپیتلیوم مجرای ادرار است.

احساس اولیه خشکی واژن، اگرچه اغلب فصلی و گذرا در دوران یائسگی است، اما دائمی شده و در یائسگی بدتر می‌شود و در نهایت در برخی موارد منجر به احساس سوزش دردناک یا دیسستزی واژن می‌شود که زندگی روزمره را دشوار کرده و کیفیت زندگی زنان مبتلا را کاهش می‌دهد.

برای مشکلت یه راه حل پیدا کن!

درمان مناسب برای رفع فوری خشکی واژن چیست؟

درمان خشکی واژن به طور سنتی دارویی بوده است، اما با نتایج عموماً ضعیف و میزان پایین پذیرش از سوی زنان.

در گذشته، در طبابت بالینی متخصص زنان، پمادهای موضعی واژینال حاوی استروژن وجود داشت که اگرچه نتایج بسیار خوبی داشتند، اما عوارض بالقوه‌ای از جمله افزایش سرطان آندومتر، تخمدان و سینه در اثر عملکرد هورمون‌ها را به میزان بسیار کمی داشتند، اما می‌توانستند باعث ترس و در نتیجه قطع درمان شوند. علاوه بر این، علائم خشکی بلافاصله پس از قطع درمان برمی‌گردند.

همچنین، روان‌کننده‌های موضعی یا پمادهای تغذیه‌ای که به طور منظم یا قبل از رابطه جنسی برای زنانی که از خشکی رنج می‌برند تجویز می‌شوند، به مرور زمان نتایج متوسطی دارند و پذیرش کمی دارند، زیرا از نظر احساسی آزاردهنده هستند و در عین حال بوی مشخصی در واژن ایجاد می‌کنند که نامطلوب است.

بنابراین، علیرغم هزینه پایین این درمان‌ها به دلیل مشکلات باقی‌مانده، شکاف درمان ناکافی خشکی واژن همچنان پابرجاست.

این اصطلاح، سندرم تنگ شدن و تغییر عملکرد واژن در دوران یائسگی را توصیف می‌کند. درد در هنگام مقاربت (دیس‌پارنی) معمولاً به دلیل عدم وجود یا تولید ناکافی استروژن در دوران یائسگی و یائسگی است که منجر به کاهش تولید مایعات برای روانکاری طبیعی واژن در طول رابطه جنسی و همچنین بعداً نازک شدن مخاط واژن و درد هنگام دخول می‌شود.

خاصیت ارتجاعی واژن پس از قطع قاعدگی به تدریج کاهش می‌یابد و با از بین رفتن فلور طبیعی واژن تشدید می‌شود که باعث قلیایی شدن pH ناحیه و دشواری بیشتر در برقراری رابطه جنسی می‌شود. در عین حال، تضعیف و خشکی واژن، شرایط التهاب دستگاه ادراری مانند عفونت‌های مکرر ادراری، سیستیت یا پیلونفریت را ایجاد و تسهیل می‌کند.

درمان آتروفی واژن در جلسات متوالی انجام می‌شود که طی آن ابتدا با استفاده از اسید هیالورونیک تزریقی مخصوص در ورودی و قسمت خلفی اولیه واژن، هیدراتاسیون و مرطوب شدن بافت‌های واژن حاصل می‌شود.

این جذب شدید اما موقت مایعات در ناحیه مورد نظر، امکان از سرگیری تماس‌های جنسی را برای بیمار فراهم می‌کند، اما همچنین امکان استفاده از لیزر اربیوم مخصوص در واژن را نیز فراهم می‌کند.

اسید هیالورونیک، که یک مولکول به شدت آبدوست است، مایعات را از رگ‌های عمق واژن جذب می‌کند، در حالی که حالت ملایم لیزر، کانون‌هایی از تولید کلاژن جدید ایجاد می‌کند و خاصیت ارتجاعی محفظه واژن را بازیابی می‌کند. ترکیب این دو روش درمانی، به شیوه‌ای منحصر به فرد، "جوان‌سازی" واژن و از سرگیری تماس‌های جنسی طبیعی مانند دوران جوانی را ممکن می‌سازد.

لیزر اربیوم چیست؟

اخیراً یک روش درمانی جدید و انقلابی بر اساس پیشرفت‌های بیوتکنولوژی و به طور خاص اختراع نوع خاصی از لیزر به نام لیزر اربیوم ایجاد شده است که به دلیل فرکانس بسیار بالا و طول موج بسیار کوتاه، این خاصیت را دارد که بدون سوزاندن لایه‌های بالایی پوست، تا عمق ۱-۲ سانتی‌متر نفوذ کرده و بستر سینوس را گرم کند، تولید کلاژن توسط فیبروبلاست‌ها را تحریک کند و در نتیجه باعث جذب آب و هیدراتاسیون واژن شود و در نتیجه احساس خشکی را از بین ببرد، البته بدون اینکه مجبور به افزایش استروژن‌های موضعی و به خطر انداختن ایمنی زنان باشد.