اختلالات کف لگن زندگی بیش از 28 میلیون آمریکایی را تحت تأثیر قرار می دهد، اما تعداد نسبتاً کمی درمان کافی برای این شرایط دریافت می کنند. برنامه کف لگن ما مراقبت هایی را برای رفع علائم و بازیابی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به این مشکلات ارائه می دهد. در اینجا چند سوال متداول و افسانه های رایج در مورد اختلالات کف لگن وجود دارد.
ج: هم مردان و هم زنان کف لگن دارند. در زنان، کف لگن ماهیچهها، رباطها، بافتهای همبند و اعصابی است که از مثانه، رحم، واژن و رکتوم حمایت میکنند و به عملکرد این اندامهای لگنی کمک میکنند. در مردان، کف لگن شامل ماهیچهها، بافتها و اعصابی است که از مثانه، راست روده و سایر اندامهای لگنی حمایت میکنند.
عضلات کف لگن مانند یک ترامپولین عضلانی از دنبالچه (دنباله) به استخوان شرمگاهی (جلو به عقب) و از یک استخوان نشسته به استخوان نشسته دیگر (از پهلو به پهلو) کشیده می شوند. این ماهیچه ها به طور معمول سفت و ضخیم هستند.
درست مانند ترامپولین، کف لگن می تواند به سمت پایین و بالا حرکت کند. روده، مثانه و رحم (برای زنان) روی لایه ماهیچه ای کف لگن قرار دارند.
لایه ماهیچه ای کف لگن دارای سوراخی برای عبور معابر است. در مردان دو راه (مقعد و مجرای ادرار) و سه راه در زنان (مقعد، مجرای ادرار و واژن) وجود دارد. ماهیچه های کف لگن به طور معمول کاملاً محکم در اطراف این سوراخ ها قرار می گیرند تا به بسته نگه داشتن گذرگاه ها کمک کنند. همچنین یک عضله دایره ای اضافی در اطراف مقعد (اسفنکتر مقعد) و اطراف مجرای ادرار (اسفنکتر مجرای ادرار) وجود دارد.
اگرچه کف لگن از دید پنهان است، اما می توان آن را آگاهانه کنترل کرد و در نتیجه تمرین کرد، دقیقاً مانند ماهیچه های بازو، پا یا شکم.
پاسخ: اختلالات کف لگن زمانی رخ می دهد که «ترامبولین» یا «هاموک» که از اندام های لگن حمایت می کند ضعیف یا آسیب ببیند. سه نوع اصلی اختلالات کف لگن عبارتند از:
برای بسیاری از افراد، به ویژه زنان، کف لگن آنطور که باید کار نمی کند. تقریباً یک چهارم زنان با اختلالات کف لگن روبرو هستند. اختلالات کف لگن حدود 10 درصد از زنان 20 تا 39 ساله، 27 درصد از زنان 40 تا 59 ساله، 37 درصد از زنان 60 تا 79 ساله و نزدیک به 50 درصد از زنان 80 ساله یا بالاتر را تحت تاثیر قرار می دهد.
پاسخ: افراد مبتلا به اختلالات کف لگن ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:
پاسخ: در حالی که اختلالات کف لگن با افزایش سن زنان شایعتر میشوند، اما بخش طبیعی یا قابل قبولی از پیری نیستند. این مشکلات می تواند تاثیر بسزایی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشد. خوشبختانه، این اختلالات اغلب با درمان قابل برگشت هستند.
پاسخ: علل شایع ضعیف شدن کف لگن شامل زایمان، چاقی، بلند کردن اجسام سنگین و زور زدن همراه با یبوست مزمن است.
تمرینات کف لگن برای بهبود تون عضلانی و جلوگیری از نیاز به جراحی اصلاحی طراحی شده اند.
پاسخ: متخصصان مختلفی می توانند این مشکلات را درمان کنند و اغلب، ترکیبی از متخصصان بهترین نتیجه را برای بیماران فراهم می کند.
پاسخ: بسیاری از مردم با صحبت در مورد موضوعات شخصی مانند اختلالات کف لگن و علائمی مانند بی اختیاری احساس راحتی نمی کنند. اما اینها در واقع مشکلات پزشکی بسیار رایجی هستند که با موفقیت قابل درمان هستند. میلیون ها نفر مشکلات مشابهی دارند، اما بسیاری از آنها به دنبال درمان نیستند و کیفیت زندگی خود را به خطر می اندازند.
اگر مشکل سلامت لگن دارید، در کسب اطلاعات بیشتر در مورد گزینه های درمانی خود تردید نکنید. اگر پزشک شما این مشکلات را به طور منظم درمان نمی کند، به دنبال یک متخصص باشید. مرکز اختلالات کف لگن دانشگاه کلمبیا شامل جراحان کولورکتال، پرستار متخصص کف لگن و سایر مراقبانی است که با وقار و شفقت با بیماران خود رفتار می کنند.
پاسخ: بی اختیاری مدفوع که بی اختیاری روده یا مقعدی نیز نامیده می شود، ناتوانی در کنترل روده ها است. این دومین اختلال شایع کف لگن است. افراد مبتلا به بی اختیاری مدفوع ممکن است تمایل به اجابت مزاج داشته باشند اما ممکن است نتوانند تا زمانی که به توالت برسند آن را نگه دارند. یا ممکن است مدفوع از رکتوم نشت کند.
اگر بی اختیاری مدفوع دارید، تنها نیستید. بیش از 5.5 میلیون مرد و زن آمریکایی در هر سنی به این بیماری مبتلا هستند، اگرچه این بیماری در افراد مسن بیشتر شایع است. بی اختیاری مدفوع در هر سنی طبیعی نیست و با موفقیت قابل درمان است. این می تواند منجر به بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی یک فرد شود.
پاسخ: پزشک شما با پرسیدن سوالاتی در مورد سابقه پزشکی شما شروع می کند. سپس او یک معاینه فیزیکی انجام می دهد و آزمایش هایی را تجویز می کند.
پزشکان ابزارهای مختلفی برای درک علت بی اختیاری مدفوع دارند. این موارد عبارتند از:
پاسخ: درمان می تواند کنترل روده را برای اکثر افراد مبتلا به بی اختیاری مدفوع بهبود بخشد یا بازگرداند. اغلب، یک برنامه درمانی بسته به علت مشکل، رویکردهای زیادی را شامل می شود. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بعد از انجام هر جراحی ، تورم و درد با شدت کم یا زیاد وجود دارد. احساس درد بعد از لابیاپلاستی ، معمولا با رعایت صحیح مراقبت های بهداشتی بعد از جراحی بهبود و کاهش می یابد. همچنین برای کمک به کنترل درد بعد از این عمل ، جراح ، برای شما داروهای مسکنی را تجویز می کند که مصرف آن ها به افزایش راحتی بعد از جراحی کمک زیادی می کند.
لابیاپلاستی برای ایجاد تقارن بین لابیاها و بازگرداندن شکل طبیعی لابیا و رفع بدشکلی آن ها انجام می شود. برخی از خانم ها به دلیل افزایش سن ، تجربه زایمان های متعدد ، پوشیدن لباس های زیر تنگ و چسبان و حتی به دلیل اثرگذاری عوامل ژنتیکی دچار بد فرمی در این ناحیه می شوند. احساس درد بعد از لابیاپلاستی به دلیل برداشتن بخش های اضافی و برداشتن پوست اضافی کلیتوریس ایجاد می شود. لابیاهای زشت و بد شکل موجب کاهش اعتماد به نفس خانم ها می شود. همچنین داشتن لابیاهای ماژور و مینور بیش از حد بزرگ ، موجب بروز عفونت واژینال خواهد شد ؛ زیرا شستشو و رعایت نکات بهداشتی در این ناحیه ، معمولا به خوبی انجام نمی شود. به این ترتیب این ناحیه واژن به مکان خوبی برای تجمع و رشد میکروب های عفونی تبدیل می شود.
میزان درد بعد از لابیاپلاستی به عوامل متعددی از جمله مراقبت های بعد از عمل ، تبحر جراح و آستانه تحمل درد در بیمار بستگی دارد. داشتن درد بعد از جراحی لابیاپلاستی ، طبیعی است و معمولا با مسکن های ساده قابل کنترل است. این درد خفیف بوده و معمولا بعد از چند روز برطرف می شود ، اما تداوم و تشدید درد می تواند ناشی از بروز مشکل جدی مانند عفونت باشد. لذا ، توصیه می شود برای کاهش درد ، دستورالعمل های بهترین جراح لابیاپلاستی را رعایت کنید.
مهمترین دلایل ایجاد درد شدید بعد از عمل لابیاپلاستی به شرح زیر است:
این جراحی معمولا به صورت سرپایی و با استفاده از بیحسی موضعی انجام می شود ؛ به همین دلیل نیازی نیست برای احساس درد و ناراحتی خود حین انجام جراحی نگرانی خاصی داشته باشید. کمی درد در حین جراحی طبیعی است.
احساس درد بعد از لابیاپلاستی از همان روز اول بعد از عمل پدیدار می شود که در این زمان باید از داروهای مسکن برای کاهش درد ، سوزش و خارش بعد از عمل لابیاپلاستی، که توسط پزشک تجویز شده است ، استفاده کنید. بعد از عمل حتما برای کاهش تورم از کمپرس سرد استفاده کنید. احساس درد بعد از گذشت سه روز از انجام جراحی ، با مصرف داروهای مسکن کاهش می یابد. درد بعد از این جراحی بعد از گذشت 1 هفته از زمان انجام آن ، قطع خواهد شد و خارش در ناحیه عمل شروع می شود که نشان می دهد بخیه های جراحی جوش خوردها ند. احساس درد بعد از عمل لابیاپلاستی در اکثر خانم ها بعد از سه تا هفت روز از بین می رود. بنابراین لازم نیست نگران این مسئله باشید ، بعد از این مدت شما می توانید همه فعالیت های قبلی خود را مانند روال گذشته انجام دهید.
احساس درد بعد از لابیاپلاستی به مرور زمان با بهبود و ترمیم زخم ها جراحی کاهش پیدا می کند ، چراکه از میزان التهاب و تورم ناحیه عمل کاسته می شود. ضمن اینکه خارش ناحیه تناسلی هم کمتر می شود. اما اگر احساس درد همچنان ادامه داشت و بر میزان آن افزوده مشد ، باید به پزشک مراجعه کنید. در این مواقع ترشحات واژن بیشتر از قبل شده و ممکن است بوی بدی نیز احساس کنید. اگر احساس درد به دلیل ایجاد عفونت و التهاب ناحیه تناسلی افزایش یافته است ، مصرف مواد غذایی یا مکمل های حاوی ویتامین C به برطرف شدن تورم ناحیه عمل و کاهش التهاب کمک زیادی می کند.
واژینوپلاستی به عنوان جراحی تنگ کردن واژن نیز شناخته می شود و یک روش جراحی زنان و زایمان است که با هدف بازسازی کف لگن در نتیجه کشش ناشی از زایمان انجام می شود. در این جراحی همچنین می توان ناحیه پرینه را بازسازی کرد و این روش به عنوان پرینوپلاستی شناخته می شود. پرینوپلاستی معمولاً با جراحی واژینوپلاستی یا جراحی تنگ کردن واژن ترکیب می شود. زنان به دلایل مختلفی از جمله روند طبیعی پیری که منجر به شلی واژن و همچنین زایمان می شود، جراحی سفت کردن واژن را انتخاب می کنند. مراقبت های بعد از واژینوپلاستی، از مراحل تاثیر گذار در نتیجه این جراحی است که در این مطلب قصد داریم آن را مورد بررسی قرار دهیم.
در برخی موارد، هر دو مورد ذکر شده میتوانند عاملی برای ایجاد شلی واژن باشند. جراحی سفت کردن واژن برای سفت کردن عضلات واژن بسیار موثر است و این می تواند به بهبود علائم بی اختیاری استرسی کمک کند و پرولاپس اندام لگن را که اغلب با بی اختیاری استرسی همراه است، برطرف کند. زنان اغلب متوجه می شوند که رضایت جنسی آنها به طور قابل توجهی پس از جراحی سفت کردن واژن بهبود می یابد.
بهبودی پس از جراحی واژینوپلاستی نسبتاً ساده است، اما مهم است که از تعدادی فعالیت در طول دوره نقاهت خودداری کنید تا مطمئن شوید که بهبودی بدون مشکل پیشرفت می کند.
مانند همه انواع جراحی واژن، مهم است که در چند روز اول پس از جراحی واژینوپلاستی استراحت کنید. حفظ تحرک بعد از عمل و حفظ رطوبت بدن برای بهبودی مهم است. با این حال، اطمینان از استراحت مناسب برای تسهیل بهبودی پس از سفت کردن واژن مهم است. جراحی سفت کردن واژن اغلب شامل ترمیم عضلانی پیچیده است و بیمارانی که بعد از جراحی به خوبی استراحت می کنند عوارض کمتری را تجربه می کنند. بیماران باید مطمئن شوند که در ماه اول پس از واژینوپلاستی به پشت بخوابند تا از هرگونه مالش روی ناحیه جراحی جلوگیری شود.
تورم، کبودی و التهاب از عوارض رایج و معمول این جراحی هستند. علائم باید پس از هفته اول کم کم بهبود پیدا کنند. اگر بعد از جراحی واژن دچار ناراحتی خفیف تا متوسط میشوید، مصرف مسکنهای تجویزی پس از جراحی برای کاهش ناراحتی بسیار مهم است. حفظ سطح مناسب تحرک برای کاهش خطر آوریدی بسیار مهم است.
تورم موضعی در ناحیه واژن را می توان به طور موثر با استفاده از کمپرس سرد برای مدت زمان محدود کنترل کرد. برای جلوگیری از نکروز پوست، باید کمپرس سرد را مستقیماً روی پوست قرار ندهید. سعی کنید از لباس های نازک، آزاد و نخی استفاده کنید تا از هرگونه فشار بر روی محل جراحی جلوگیری شود.
شستشو بعد از واژینوپلاستی را می توان دو روز پس از جراحی شروع کرد و مهم است که ناحیه را مالش ندهید تا از تحریک زخم ها جلوگیری شود. همچنین باید از مصرف صابون یا سایر محصولات موضعی خودداری کنید؛ زیرا این مواد می توانند خطر ابتلا به عفونت قارچی را افزایش دهند. در چهار هفته اول پس از جراحی نمی توانید از استخر، سونا و جکوزی استفاده کنید.
اکثر بخیه های استفاده شده در طول جراحی واژینوپلاستی ماهیتی قابل جذب دارند، به این معنی که برای برداشتن آنها در جلسه بعد از عمل نیازی به بازگشت نخواهید داشت. برای بررسی کامل زخم و دریافت دستورالعملهای بعد از عمل، احتمالا نیاز است مجددا با پزشم خود ملاقات کنید.
نکات زیر می توانند در روند مراقبت به شما کمک کنند:
جراحی به این معنی است که بدن شما تحت فشارهای فیزیکی و در نتیجه روانی زیادی قرار می گیرد. یکی از مراقبت های مهم بعد از واژینوپلاستی، رعایت تغذیه مناسب است. بعد از جراحی، بدن برای ترمیم و بازسازی بافت خود، متابولیسم خود را بالا می برد و به انرژی بیشتری نیاز دارد. بنابراین شما به انرژی و تغذیه سالم نیاز دارید. یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید. از غذاهای ناسالم اجتناب کنید زیرا به شما انرژی نمی دهند. مقدار زیادی آب و آب میوه بنوشید. مصرف ویتامین C را برای کمک به بهبودی توصیه می شود.
جراحی واژینوپلاستی ممکن است در چند روز اول بعد از جراحی با درد همراه باشد. مدیریت درد طبق دستور جراح ضروری است. داروهای خود، به ویژه مسکن ها را به موقع مصرف کنید. استفاده منظم و درست از دارو های مسکنی که پزشک تجویز کرده در کنترل درد موثر است.
فعالیت جنسی در 8 هفته اول بعد از جراحی ممنوع است. پس از آن می توانید با رعایت مراقبت های لازم، رابطه جنسی داشته باشد. شما باید قبل از در نظر گرفتن فعالیت جنسی احساس راحتی داشته باشیدتا علائم خاصی مانند درد بیش از حد یا ایجاد درد بعد از مقاربت را به حداقل برسانید؛ زیرا این امر می تواند بر برش های زخم که منجر به شکستگی زخم می شود تأثیر بگذارد.
همانطور که گفتیم، یکی از مراقبت های بعد از واژینوپلاستی، استراحت کافی است. شکی نیست که بعد از جراحی واژینوپلاستی تا چند روز دچار درد خواهید شد. توصیه می شود در این دوره استراحت کنید و برای انجام کار های روزانه خود از فرد دیگری کمک بگیرید. بنابراین قبل از جراحی، برای روز های بعد از جراحی با یکی از افراد نزدیک خود هماهنگ کنید.
لابیاپلاستی نوعی عمل جراحی پلاستیک است که برای اصلاح لبه کوچک، لبه بزرگ و پوست اطراف فرج انجام میشود. اندازه، ریخت و رنگ لبه فرج ممکن است در نتیجه زایمان، سالخوردگی یا عوامل دیگر بهطور چشمگیری دگرگون شود. بیماریهای مادرزادی مانند انسداد مهبل، مهبل یا لوله رحم ناقص و بیناجنسی یا پاره و کشیده شدن لبه بزرگ بر اثر زایمان، با لابیاپلاستی درمان میشوند. در عمل تغییر جنسیت از مرد به زن نیز، برای ساخت لبه فرج، از لابیاپلاستی استفاده میشود.
با انجام عمل زیبایی لابیاپلاستی میتوان ابعاد، شکل و حجم لابیاها را تغییر داد یا متقارن نمود. این جراحی، با تغییر شکل و بهینهسازی لبهای بیرونی مجرای تناسلی زنان، بهمنظور تغییر اندازه، شکل یا ظاهر لبهای داخلی و بیرونی لابیاها، راهکاری مناسب برای حل مشکلاتی مانند عدم تعادل در اندازه لابیاها، تغییرات پس از زایمان یا پیری، عدم راحتی در فعالیتهای روزمره یا استرس روحی درباره ظاهر ناحیه تناسلی، محسوب میشود.
طبیعتا همه افراد نمیتوانند برای انجام عمل لابیاپلاستی گزینه مناسبی باشند. بهطور کلی این عمل زیبایی برای افراد زیر مناسبتر است:
لابیاپلاستی مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است خطرات و عوارض خاص خود را داشته باشد و برخی از افراد برای انجام این عمل گزینه مناسبی نیستند. این عوارض که شامل خونریزی، عفونت، تغییرات در حس، عدم تقارن و گوشت اضافه بعد از لابیاپلاستی است باعث شده که این عمل برای برخی افراد نامناسب تشخیص داده شود. از جمله این افراد عبارتند از:
واژینوپلاستی روشی است که در آن واژن با جراحی ساخته یا بازسازی می شود. در این وبلاگ ما بر روی واژینوپلاستی وارونگی آلت تناسلی تمرکز خواهیم کرد که شامل تنظیم مجدد بافت (آلت تناسلی، بیضه و کیسه بیضه) در ناحیه تناسلی برای ایجاد کانال واژن و فرج است. همچنین در مورد اهمیت مراقبت مناسب پس از عمل صحبت خواهیم کرد.
در طی جراحی وارونگی آلت تناسلی، جراح فضای جدیدی بین رکتوم و مجرای ادرار ایجاد می کند و به واژن جدید تبدیل می شود. این فضا با پوست کیسه بیضه و آلت تناسلی پوشیده شده است. لابیا بزرگ با استفاده از آلت تناسلی و پوست پرینه و کلیتوریس از نوک آلت تناسلی (گلان) ایجاد می شود. جریان خون و اعصاب برای حفظ حس حفظ می شود. در پایان جراحی، بسته بندی داخل واژن قرار داده می شود و یک کاتتر ادراری در مثانه قرار می گیرد. هر دوی اینها حداقل 7 روز باقی خواهند ماند. هفت روز پس از جراحی، کاتتر و بسته بندی واژن برداشته می شود. در این مرحله، بیمار کار خود را با فیزیوتراپیست های لگن آغاز می کند که نحوه استفاده از گشادکننده های واژن را به بیمار نشان می دهند.
اتساع واژن بعد از جراحی مهم است زیرا بافت های تغییر کاربری می خواهند به موقعیت اولیه خود بازگردند. اتساع برای حفظ عرض و عمق نئوواژین ضروری است. اتساع واژن شامل کشش آهسته نئوواژین برای حفظ هرچه بیشتر عرض و عمق است. مراجعه کننده به محض برداشتن بسته بندی واژن (یک هفته پس از جراحی) شروع به گشاد شدن می کند. پروتکل اتساع با 15 دقیقه اتساع 3 بار در روز برای 3 ماه اول شروع می شود و به آرامی به 15 دقیقه اتساع یک بار در روز در 12 ماه کاهش می یابد. اتساع چیزی است که مشتری باید تا پایان عمر حفظ کند، اما با فرکانس کاهش یافته (حدود 1 بار در هفته به مدت 15 دقیقه). در مراحل اولیه اتساع، دیدن خون، زهکشی یا تکه های بخیه می تواند طبیعی باشد.
فیزیوتراپی لگن هم قبل و هم بعد از جراحی نقش مهمی دارد. قبل از جراحی، مراجعین با یک فیزیوتراپیست ملاقات خواهند کرد تا علائم لگنی مانند مشکلات ادراری یا رودهای، یا درد و فشار لگن را بررسی کنند تا فیزیوتراپیست لگن بتواند تمرینها و استراتژیهایی را برای کمک به بهبود این علائم تجویز کند. مشتریان یاد خواهند گرفت که به کف لگن خود متصل شوند و یاد خواهند گرفت که چگونه عضلات کف لگن خود را شل کنند تا به اتساع و مدیریت درد پس از جراحی کمک کنند.
یک هفته پس از جراحی توسط فیزیوتراپیست لگنی به بیماران آموزش داده می شود که چگونه به درستی گشاد شوند. فیزیوتراپیست کف لگن با آموزش آرام کردن عضلات کف لگن در حین اتساع، آموزش نحوه پیشرفت به اندازه های مختلف گشادکننده، کمک به رفع مشکلات روده یا مثانه و ارائه توصیه های ورزشی درمانی برای بازگشت تدریجی به فعالیت های روزانه، به مراجعان کمک می کند.
اگر بعد از عمل با علائمی دست و پنجه نرم می کنید یا نیاز به حمایت گشادی دارید، همین امروز با یکی از فیزیوتراپیست های لگن ما وقت بگیرید.